Plassen

De start van Xterra Czech vond plaats om 12u, maar eigenlijk begon de race al rond 6u. Door hevig onweer, waardoor ondertussen de helft van Tsjechië en Polen van de aardbol verdwenen is, werd heel de zone waar onze mobilhome stond omgetoverd tot één grote plas. De wisselzones, startzones, allez eigenlijk het ganse parcours werd herleid tot duizenden plassen. Op zich stoort me dat totaal niet tijdens de wedstrijd, het mountainbiken wordt er trouwens alleen maar technischer door. Dus: nat parcours, ik blij. Maar…de voorbereiding op de wedstrijd wordt een pak ingewikkelder. De opwarming, alles klaarzetten, wetsuit aantrekken, … dit is echt niet leuk om te doen wanneer het lijkt alsof de wereld plots één groter wordende plas is.

Eens in het koude meer werden we nog maar een beetje natter, maar nu wel met de bedoeling om de wedstrijd al zwemmend aan te vatten. En dit ging bij mij behoorlijk goed. Tijdens de start zelf was ik niet goed mee, maar na 500m maakte ik aansluiting bij de kopgroep. Als laatste van de kopgroep kwam ik uit het water om na een snelle wissel als tweede aan het mountainbiken te beginnen.

De sterkste fietsers liet ik op de lange hellingen gaan. Toch verbaasde het me dat ik me in een groepje sterke fietsers kon handhaven, mannen die ik tot nu toe nooit kon volgen. Soms was het moeilijk, zat ik op mijn tandvlees, maar het lukte.

Ik maakte wel één grote fout. Ik dronk evenveel als bij normale zomerse temperaturen om via sportdrank voldoende energie binnen te krijgen. Alsof er nog niet voldoende plassen langs het parcours lagen, moest ik zelf ook plassen. Gelukkig verloor ik er niet teveel tijd mee.

Met zeer veel zelfvertrouwen vatte ik het looponderdeel aan. Jammer genoeg draaide het in het begin van het lopen van geen kanten. Ik moest opnieuw plassen en vond mede hierdoor niet echt mijn ritme. Wanneer je zware inspanningen moet leveren, moet je volledig gefocust zijn. Het piekeren over het al dan niet houden van een plaspauze vertraagde me enorm. De mannen waarmee ik van de fiets kwam waren meteen gaan vliegen.

Na 2km (van de 10 af te leggen kilometers) besloot ik om toch even een plaspauze in te lassen. Het was de juiste beslissing, al had ik die best eerder genomen. Meteen daarna vloog ik. Ik haalde nog 3 atleten in en overschreed de aankomstlijn vlak na enkele voorgangers.

Toen ik te horen kreeg dat ik 10de was, was ik wel wat ontgoocheld. Het gevoel tijdens de wedstrijd was zoveel beter dan in de voorgaande wedstrijden en toch resulteerde dit zich niet in een dichtere eindplaats. Natuurlijk heb ik enkele plaatsen laten liggen door die plaspauze. Wanneer ik de uitslag bekijk merk ik dat het vooral enkele zeer sterke Tsjechen zijn die me van een beter resultaat hebben weerhouden. Mijn achterstand op winnaar Batelier is opnieuw een pak kleiner geworden.

De andere Belgen, Wouter Beckers en Jef Dams, zetten allebei een zeer knappe prestatie neer door rond de 30ste plaats te eindigen. Samen met onze fantastische begeleider Sam Malfliet vormden ze een zeer toffe bende om een weekje mee door te brengen. Het was weer een echt unieke en leuke ervaring.

De volgende Xterra (Duitsland) sla ik over om me volop te kunnen voorbereiden op het WK in Hawaii. Midden augustus trek ik een week naar de Alpen om er samen met Xterra-wereldtopper Nico Lebrun te trainen. Op 1 september start ik dan in Knokke om dan voor het eerst sinds lang nog eens een grote wedstrijd in eigen land af te werken.

Misschien krijg ik de komende dagen nog wat extra foto’s, maar ik vrees er voor. Door de hevige regenval waren niet veel fotografen geneigd hun speelgoed boven te halen.

Dit bericht is geplaatst in Race Reports en getagd, , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *