Maandelijks archief: november 2010

2 met een 0 en gewoon 2

 

Zaterdag nam ik in Vilvoorde deel aan mijn eerste veldloop. Ik was in jaren niet meer zenuwachtig geweest voor een wedstrijd. In Vilvoorde kreeg ik de volle laag. 9mm, 12mm of 15mm? Bij veldlopen moet je de lengte van je spikes bepalen voor de start en daar heb je enige ervaring voor nodig. Die had ik dus niet en dus heb ik uiteindelijk maar wat advies gevraagd aan Pieter Heemeryk. Ok, al één zorg minder. Mijn grootste stress was de start zelf. Door een goede timing stond ik op de eerste startlijn, weer een zorg minder. Ze hadden me verteld dat er bij veldloopwedstrijden enorm snel gelopen wordt van bij de start. Een gunstige startpositie was dus een voordeel. Ik ging er van uit dat ik wel bij de eerste 20 het bos zou induiken na de startstrook. Tot bij het startschot één of andere pipo in een rood truitje besloot om iedereen in zijn buurt achteruit te duwen. Toevallig stond ik naast hem en voor we één meter gelopen hadden lag ik al op een 20ste positie. Echt nen toffe gast. Daarna had ik schrik. Met de mountainbike van rotsen springen is helemaal geen probleem, maar toen ik vlak voor mij tientallen 12mm spikes zag, terwijl er aan mij geduwd en getrokken werd, kreeg ik het toch wat benauwd. Na 200m lag ik ongeveer 50ste en was de wedstrijd eigenlijk al gedaan voor mij.

De eerste van 6 ronden kon ik niemand voorbijsteken door het hoge tempo en de smalle paadjes. De rest van de wedstrijd stak ik continu atleten voorbij om uiteindelijk als 20ste te eindigen.

Ik heb de uitslag maar heel even gezien en meen me te herinneren dat ik op ongeveer 2minuten van winnaar Koen van Rie eindigde en op ongeveer een minuut van Pieter Heemeryk (6de). Ongeveer de helft van mijn achterstand verloor ik in de eerste ronde. Ik ben eigenlijk aangenaam verrast van deze beperkte achterstand.

 

De cyclocross op zondag in Dilbeek ging niet mijn beste prestatie van mijn carrière worden. Dit werd meteen duidelijk toen ik na een slapeloze nacht uit mijn bed stapte. De beentjes waren nog stijf van de veldloop. Vooral de kuiten waren net betonblokjes. Gelukkig heb ik er tijdens de wedstrijd niet echt last van gehad. Van bij de start moest ik Jef Smismans laten gaan. Ik had zelfs niet de energie om hem te proberen volgen. De rest van de wedstrijd reed ik in 3de positie maar ik kon tijdens de laatste ronde nog een plaatsje opschuiven. Een OK gevoel en resultaat, niet meer of niet minder.

Al bij al was het een zeer geslaagd crossweekend.

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , , ,

Hetric Challenge

3 wedstrijden, 3 keer opwarmen, 3 keer afzien, 3 keer over de aankomst. Het was koud maar gelukkig droog. Wat ook een geluk was: Jasmin was er de ganse dag bij om me te steunen en te  begeleiden, John en Els waren er vanaf de off-road duathlon ook bij. Ik stond er niet alleen voor.

De mountainbikewedstrijd (32km):

Geoffrey Maes en Joris Massaer waren vanaf de eerste kilometers te snel. Danny Sleeckx had ik mits een maximale inspanning misschien kunnen volgen maar ik moest er rekening mee houden dat er later op de dag nog 2 wedstrijden op het programma stonden. Tussen de proeven hadden we ongeveer een uur rust.

Ik eindigde dus als 4de maar niemand van het podium deed mee aan de Hetric Challenge. Meteen stond ik met ruime voorsprong aan de leiding.

 

De off-road duathlon (3km lopen-24km mountainbiken-3km lopen):

Het lopen ging ok, niet super. De eerste kilometers op de mountainbike waren een ramp. De mountainbikewedstrijd eerder op de dag was dus zeker niet verteerd. Micha Vandeneynde, vorige week nog 3de in Grobbendonk, kon ik niet volgen en ik was aan het spartelen op de tweede plaats. Vanuit de achtergrond kwamen ex-wielrenner Dave Bruylandts en Philip van Hemelen terug. Gelukkig begon ik me net dan wat beter te voelen zodat ik hun de rest van de wedstrijd kon volgen. Niemand van hen deed trouwens mee aan de Hetric Challenge waardoor ik steeds op de eerste plaats aan het strijden was. Eigenlijk moest ik hun niet proberen te volgen maar ik had toch graag een mooie prestatie in de duatlon neergezet. Eens we begonnen lopen kon ik de 2de plaats na Vandeneynde vrij snel veilig stellen. Bruylandts werd derde.

 

Het lopen (12km):

Mijn voorsprong op de tweede in het klassement was ruim genoeg om zonder forceren de loopwedstrijd af te werken. Toch besloot ik om alles te geven om ook hierin een mooi resultaat te behalen tussen de lopers. Tijdens de eerste kilometers voelde ik dat het beste er echt wel af was maar ik kon toch meestrijden voor een podiumplaats. Na 6km was alle energie volledig uit mijn lichaam en werd het moeilijk om te blijven lopen, zeker bergop. Ik viel terug naar de 5de plaats. Voor mij eindigde wederom niemand van de Hetric Challenge waardoor ik mijn voorsprong nogmaals vergrootte.

 

De toekomst (zaterdag veldloop Vilvoorde, zondag cyclocross Dilbeek):

Ik voel me alsof ik een Ironman gedaan heb. Hopelijk geraak ik hersteld van deze inspanningen en kan ik zaterdag bij mijn veldloopdebuut toch een degelijk resultaat neerzetten. Ik kijk er vooral naar uit om voor het eerst met spikes te lopen.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Race Reports Getagged , , , ,

Cyclocross Hofstade

Het blijft maar goed gaan. Vandaag won ik in Hofstade mijn 3de wedstrijd van deze week, en mijn 4de op rij sinds ik terug ben van Hawaii. Een bewijs dat mijn opbouw naar het WK Xterra echt wel zeer goed was. Hoe lang ik deze conditie nog zal aanhouden is een raadsel, maar ondertussen geniet ik er maximaal van.

In Hofstade startte ik voor het eerst met mijn gloednieuwe cyclocrossfiets van bij Barracuda. Nu weet ik waarom dit soort fietsen bestaat. Het rijdt gewoon een pak beter in de modder. Het grootste nadeel van een cyclocrossfiets ten opzichte van een mountainbike zijn de remmen. In vergelijking met mijn Tomac mountainbike remt mijn crossfiets niet, hij vertraagt gewoon een beetje.

Jef Smismans maakte me het heel moeilijk vandaag. Net voordat we de finale ingingen, en de toeschouwers op een spannende strijd gingen trakteren, reed hij lek. Jammer, echt jammer. Op die manier reed ik vrij gemakkelijk naar de zege, wat op zich wel leuk is. Maar het geeft geen voldaan gevoel. Hopelijk kom ik Jef dit jaar nog eens tegen zodat we tot diep in de finale kunnen “racen” voor de overwinning.

Extra dank aan vriend/sponsor/begeleider Michael Loits die het slechte weer trotseerde en me zeer goed bijstond. Hij nam foto’s, maakte mijn fiets proper, droeg mijn reservekledij, …

Volgende week staat er iets speciaals op het programma. In Lichtaart (naast Bobejaanland) doe ik mee aan de Hetric Chalenge: 3 wedstrijden op 1 dag:

*32km mtb

*off-road duatlon (4km lopen-20km mtb-4km lopen)

*12km off-road lopen

M.a.w.: AFZIEN, yes

Plaats een reactie via facebook

2 Reacties Geplaatst in Race Reports Getagged , ,

Grobbendonk in media

Het videoverslag vind je hier 

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Geen categorie

Grobbendrek

 

Deze foto vat zowat de hele duatlon van Grobbendonk samen:

 *Geen zadel: na enkele kilometers fietsen hoorde ik een “krak” onder mijn zitvlak. Ik vreesde het ergste. Het klonk alsof mijn zadel brak en ik ging moeten opgeven. Ondanks dat mijn zadel heen en weer schommelde (en ik hierdoor meer en meer rugpijn kreeg) kon ik verder rijden. Waarschijnlijk was het zadel gewoon losgekomen. Tot ik 5km voor het einde plots langs de kant stond met mijn zadel in de hand. Oplossing: zadel weggooien en al rechtstaand verder fietsen.

*Modder: bij de verkenning zag alles er nog redelijk uit. Maar een uur voor de start begon het hard te regenen met als gevolg dat het parcours omgedoopt werd tot één grote modderpoel.

*Semi slick Notubes banden: normaal gezien niet echt voor de winter geschikt. Ik had andere banden bij maar kon me tijdens de verkenning net rechthouden. Het zou dus tijdens de wedstrijd ook wel lukken dacht ik, dus wisselde ik niet naar banden met meer (of toch iets van) profiel. Natuurlijk bleek dit een zeer slechte keuze te zijn, maar ik had de indruk dat ik er toch nog sneller dan de rest mee door de bochten ging. Techniek is belangrijker dan profiel.

*Donker: In het midden van de dag werd het precies donker door de weersomstandigheden. Dit in combinatie met enkele grammen zand in de ogen en de dichte bebossing maakte het duidelijk afgepeilde parcours (knappe organisatie trouwens) soms moeilijk zichtbaar.

*Ik startte met nummer 1 en won. De tweede keer al deze week en de derde keer op rij sinds ik van Hawaii terug ben. Maar ik heb er voor moeten knokken.

Het lopen ging vlot maar niet super. Ik had precies geen zin om snel te lopen. Al de krachttraining om “snel” te lopen in Maui heeft wat van mijn natuurlijke loopsnelheid afgenomen. Maar wat “natuurlijk” is komt ook zeer snel terug. Waarschijnlijk is het door deze wedstrijd mee te doen al weer op niveau.

We kwamen met 5 in de wisselzone en dan…was ik weg. Van de eerste trap schoot ik vooruit en de eerste keer dat ik omkeer zag ik niemand. Cool. Later bleek dat Paul Embrechts materiaalpech kende in het begin en zo de vermoedelijke aansluiting miste. Na 2/3 van het mountainbiken kwam Eddy Buts aansluiten (amai die was vuil dacht ik toen, maar we zagen er blijkbaar allemaal zo uit) en ik kon vlotjes volgen. Indien mijn rug en/of zadel het niet zouden begeven zou dit de gemakkelijkste duatlonzege uit mijn carrière worden. De achterstand met de andere deelnemers was opgelopen tot meer dan een minuut en ik ging er van uit dat ik wel veel sneller zou lopen dan mijn metgezel.

Met nog 5km te mountainbiken brak mijn mooi “Tune” zadel dan toch af, en snelle Eddy was weg. Ik moest de laatste kilometers al rechtstaand afwerken en ZEKER niet gaan zitten. Er staken immers 4 messen (overblijfsels van wat ooit mijn zadel was) uit mijn zadelpen. Ik heb er trouwens nu nog enkele wondjes van, maar niets ergs. Ik hoopte dat ik mijn 2de plaats toch nog veilig kon stellen en bleef alles geven. De bochten nam ik belachelijk traag en de benen zagen af. Hopen op een snelle wissel zat er ook niet in. Normaal doen we onze schoenen al fietsend uit, maar zonder zadel, en dus al rechtstaand (en met handen en schoenen vol modder) ging dit natuurlijk niet. Ik kon toch nog als tweede beginnen lopen en zag tot mijn grote verbazing dat Eddy Buts niet zo heel ver voor me uitliep. Maar al dat rechtstaan op de fiets had redelijk wat krachten gekost. De eerste kilometer liep ik niet echt snel. Daarna werd de kloof plots veel kleiner. Een kilometer voor de aankomst kon ik de leiderspositie opnieuw innemen en behouden.

Ik probeerde mijn truitje nog wat moddervrij te krijgen voor den tv, maar de sponsors zal ik wel nog eens op een andere manier in de belangstelling brengen. Het was trouwens leuk dat Skinfitbaas Bart Huyskens het vieze weer trotseerde en me zag winnen. Ik denk dat wij de enigen waren (hij als toeschouwer en ik als atleet) die geen kou hadden. Skinfit rules. Ik zal Jasmin ook maar eens in Skinfit uitdossen want ze heeft haar uitstekend begeleidingswerk kletsnat en al bibberend moeten uitvoeren. Respect aan alles deelnemers, toeschouwers en organisatoren. Ik denk dat er veel verhalen over de winterduatlon van Grobbendonk 2010 jaren zullen meegaan.

Zondagochtend heb ik weer een cyclocrosswedstrijd. In Hofstade en met enkele sterke tegenstanders.

Plaats een reactie via facebook

4 Reacties Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , ,