Ziek, Nederland en Nieuwjaar

Mijn laatste blogpost van dit jaar, en dus ook een beetje een afsluiting van mijn eerste blogjaar. Ik had die laatste week van 2010 wel iets anders ingebeeld. Er stonden oa enkele jaaroverzichten voor op mijn site op het programma, maar ik was te ziek om er aan te beginnen. Ziek inderdaad, ik kan dus ook ziek worden. Voor het eerst sinds ik me kan herinneren heb ik griep. Amai, afzien zeg. Het ergste is nu eindelijk achter de rug. Deze voormiddag heb ik me aan een eerste training gewaagd: stabilisatietraining bij Roel Bockstal. Van een succes kan ik zeker niet spreken. Het ontbrak me aan energie om de oefeningen naar behoren af te werken. Hiermee heb ik toch iets van sport gedaan en dat geeft op zich wel al een voldaan gevoel. Meteen bij thuiskomst ben ik uitgeteld mijn bed ingekropen.

Het grootste deel van mijn meest zieke dagen bracht ik in Nederland door. Onder leiding van Bert Flier stond er een off-road triatlonstage op het programma. Omdat het wk cross-triatlon (iets anders dan xterra maar bijna hetzelfde) in Spanje op het programma staat, en de Nederlanders daar graag zouden uitpakken in de breedte (age-groups en profs) was deze stage een uitstekend initiatief. Ze haalden mij er bij om hun mtb-vaardigheden bij te schaven en om extra info en tips omtrent het off-road gebeuren te vergaren. Normaal ging ik dit samen met collega Jef Dams doen maar die wordt jammer genoeg binnenkort geopereerd aan de knie.

Mijn reis naar Elst (200km van Huldenberg) was al een avontuur op zich. Na een goed uur rijden kon ik me niet meer concentreren en nam een korte pauze. Een kwartier later probeerde ik opnieuw maar ik was echt te ziek. Opnieuw een parking opgezocht, ogen dicht, een pas 45min later werd ik wakker. Toen ging het net goed genoeg om mijn reis verder te zetten. Op 4km van mijn eindbestemming was de weg weg. De straat liep gewoon dood in een rivier, zonder waarschuwing. Eerst dacht ik aan een plotse overstroming, maar dit leek weinig waarschijnlijk. Toen ik plots een tarievenbord naast me zag viel mijn euro. Een veerboot zorgde voor de overtocht. 1.80eur en 3min later stond ik aan de overkant waar de weg gewoon doorliep. Een leuke ervaring die toch even een lach op mijn gezicht toverde.

Eens bij de bende diende ik me meteen te verontschuldigen voor de staat waarin ik toekwam. Ik had nog net genoeg energie om een bed in te kruipen en te hopen dat het snel over zou gaan. De Nederlanders waren fantastisch, ze waren heel begripvol en lief. Ik vind het jammer dat ik me niet 100% kon geven, maar ik denk dat ik ze toch wat heb kunnen bijbrengen tijdens die enkele heldere momenten die ik had. Ze zullen wel scoren tijdens hun toekomstige off-road triatlonavonturen. Hoe meer deelnemers en hoe hoger het niveau, hoe beter voor de sport.

En voor 2011.. ik wens jullie enorm veel succes in alles wat jullie doen. Geniet er van, ga er voor, maak je dromen waar en geloof in jezelf. Deel dit geluk met zoveel mogelijk mensen.

Bedankt voor jullie steun en vertrouwen.

xxx

Dit bericht is geplaatst in Just Blogging en getagd, , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *