Sponsoring

Regelmatig word ik gecontacteerd door atleten met vragen of advies omtrent sponsoring. Het is, voor mij althans, opvallend welke blunders sommige sporters maken. Het inspireerde me om dit stuk te schrijven.

DSCN0257

Dat ik zonder pro-team en zonder overheidssteun professioneel atleet geworden ben in een kleine sport maakt me voor velen een expert in deze materie. En misschien is dat wel zo. Hier zijn volgens mij de belangrijkste eigenschappen die je moet bezitten om mijn strategie te kopiëren:

*je moet goed zijn in je sport, en goed is een ruim begrip

*je moet eerlijk, vriendelijk, dankbaar en niet te egoïstisch zijn

*je moet creatief zijn

*je moet geduldig zijn en niets vanzelfsprekend vinden

DSCN0656

Vele sporters vinden dat ze het verdienen om gesponsord te worden, maar waarom? Wat is je meerwaarde? Wat kan jij voor hen betekenen. Die vraag is veel belangrijker dan “Wat kan ik van hen krijgen?” En net daar gaat het bijna altijd mis. Sponsordossiers bezorgen aan mensen die je niet of amper kent is tijdverlies. Je gaat dagen of weken blijven hopen op een positief antwoord om uiteindelijk te horen te krijgen dat ze al de lokale voetbalploeg sponsoren. Een andere grote fout is het contacteren van bedrijven die al sponsoren in de sport. Dat betekent net dat ze hun keuze al gemaakt hebben. Aragas, Uplace of Oil Service zijn bijvoorbeeld bedrijven die al heel veel geld in de triatlonsport gestoken hebben. Ze hebben hun keuze gemaakt. Het zou dus absurd zijn dat ik deze bedrijven zou contacteren. En toch denken vele atleten op deze manier. Voor mij lijkt dit logisch en ik was er me ook niet bewust van dat vele atleten deze fout maken. Het zijn mijn sponsors die me regelmatig komen vertellen dat een andere triatleet hen gecontacteerd heeft. Het heeft voor een bedrijf bijna geen enkele zin om verschillende atleten binnen eenzelfde sport te sponsoren want dit geeft geen meerwaarde omdat de reclame dezelfde doelgroep bereikt. Ze verkiezen dan liever om dit geld in een totaal andere manier van adverteren te investeren. Wees dus creatief, leg contacten en ga op zoek naar bedrijven die jij kan overtuigen om te investeren in jou en in je sport.

1000572_10200760492394742_550983541_n

Waarom wil iedereen materiaalsponsors hebben? Als je werkt verdien je geld. Als je beslist om een sport te beoefenen zal je je hobby moeten financieren. Waarom zou een fietshandelaar jou een fiets in bruikleen moeten geven omdat je triatlon doet en naar Hawaii gaat? Wat is jou meerwaarde voor hen? Het is niet verplicht om met de duurste fiets de duurste wedstrijden te doen. Waarom verwachten er dan zoveel atleten dat iemand anders voor deze kosten opdraait. Het blijft jouw hobby, jouw keuze. Tenzij je een meerwaarde kan zijn voor deze merken, zou je jezelf veel meer rust geven als je al deze zorgen over return en verplichtingen t.o.v. die merken niet meer hebt. Als recreatieve sporter zou ik geen sponsors willen en kopen wat ik kan betalen. Als beroepssporter is het een ander verhaal. Merken als Oakley, Skinfit, Red Bull, Notubes, Lazer, BOOOM, … aan mijn zijde houden is een job op zich. Ik kan me niet inbeelden dat ik dit met een job zou moeten combineren. Volgens mij dromen velen van sponsors omdat vele amateursporters uitpakken met het feit dat ze door bijvoorbeeld een fietsenmerk gesponsord zijn. In werkelijkheid hebben ze 20% korting gekregen, maar toch prijkt het logo van dit fietsenmerk in het groot op hun uitrusting. Ze vertellen met trots dat dit merk hen sponsort. Dit wekt de illusie dat die merken klaarstaan met fietsen voor alle competitie atleten. Hier een voorbeeld uit mijn eigen carrière: na enkele jaren gesponsord te worden door The Barracuda Company was ik het beu altijd afhankelijk te zijn van anderen. Ik kreeg mijn fietsen in bruikleen, maar wist nooit wanneer ik over mijn materiaal ging kunnen beschikken. De verschillende diensten in het bedrijf zorgden voor een ingewikkelde communicatie. Via via kwam ik bij Ridley terecht waar ze me alles beloofden wat ik maar wenste. Ik vond dit wat vreemd omdat ik natuurlijk niet Kevin Pauwels of Jurgen Vandenbroucke ben, ik kom niet regelmatig live op de nationale televisie. Zoals ik wel vermoedde werd het uiteindelijk niets, maar ik nam één van de beste beslissingen in mijn carrière: ik besloot verder te doen zonder fietssponsor. Na wat research en testen kwam ik er bij dat ik een Scott Spark 29er wou. Zonder naar sponsoring te vragen kocht ik mijn fiets. We zijn nu een jaar later en ze zijn bij Scott Benelux tevreden wat wat ik dit jaar voor hen betekend heb. Ze hebben me een zeer mooi voorstel gedaan voor 2014. Van de Scott hoofdzetel in Zwitserland kreeg ik deze week ook een pakketje toegestuurd. Ook zij zijn tevreden van wat ik in 2013 heb laten zien. Ik vind dit een mooi voorbeeld van hoe je in de eerste plaats moet beseffen wat je voor een bedrijf kan betekenen alvorens te verwachten dat ze jou iets verschuldigd zijn.

jtrun1

Ik zou vooral iedereen willen aanmoedigen om zoveel mogelijk plezier aan je sport te beleven. Hier hoort dus de vraag bij of je wel gesponsord wilt zijn, of al de tijd en energie die je hier insteekt het wel waard zijn. De atleten die zoals ik beslissen om voor een professionele carrière te gaan wens ik het allerbeste. Neem je tijd om iets op te bouwen, wees jezelf en ga op zoek naar karaktereigenschappen die je onderscheiden van de rest en ga daarmee aan de slag. Zorg dat je mooie resultaten hebt, maar besef dat dit maar een heel klein deel van je totaalpakket is om potentiële sponsors te overtuigen om in jou te investeren.

9601297049_3379685983_o

 

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

22 Reacties op Sponsoring

  • koen

    zegt:

    Dag Jim,

    Je slaat de spijker op de kop. Dit is een zeer terechte samenvatting waar wij ons volledig kunnen in vinden. Tenzij je geld te veel hebt en aan charity voor sporters wil doen. Bedrijven die voor de fun sporters sponsoren en niet aan de meerwaarde denken hebben een te grote winstmarge denk ik dan.

    Succes met je sport & literaire carrière,
    koen & sylvie
    Shop2run

  • Joris Sels

    zegt:

    100% correct !
    Zelfs al krijgen sommige effectief sponsoring is het nog steeds niet voldoende voor hen en willen ze nog meer…

  • jef cleemput

    zegt:

    proficiat Jim,
    Ik ben blij zoveel wijsheid nog eens te lezen. We zitten duidelijk op dezelfde frequentie hoewel ik het destijds een stuk makkelijker had om sponsoring bij elkaar te bedelen.

    Heel veel sporters vinden het idd de dood normaalste zaak om met hun handen open te staan zonder zich af te vragen wat ze daadwerkelijk kunnen terug geven. Ik durf niet vertellen hoe dikwijls ik bij een interview -fotoshoot vroeg aan de sporter om een shirt of een pet met zijn sponsorreclame aan te trekken omdat dit de enige manier was waar ik iets kon bijdragen.
    Dat je Scott tot een duurzame partner rekent, doet me deugd omdat ik door hen nooit verraden ben hoewel ik nooit op een scott fiets reed, of scott outfit droeg.
    Dat sponsoring werkt heb ik vorig jaar nog aan de lijve ondervonden. Tijdens onze reis naar de crocodile-trophy moesten we wachten in de luchthaven van Londen. De Britse triatlon ploeg op weg naar het WK in Nieuw Zeeland zat in onze geburen. Plots kwam de nationale coach met enkele triatleten op me af en vertelde tegen zijn atleten dat de KARHU schoenen die ik droeg de beste waren die hij in het begin van zijn sportloopbaan had gedragen en waar hij met met veel heimwee aan terug dacht. Dit soort reclame is onbetaalbaar en ik was dolblij dat ik ze cadeau had gekregen van Joris Sels. Als je de croc podium foto’s van die editie bekijkt, zal je merken hoe dikwijls Karhu mee op het podium stond.
    Blijf vooral jezelf en wees dankbaar voor wat je aangereikt krijgt.

    • Jim Thijs

      zegt:

      Leuke anekdote! Jij hebt heel veel ervaring met onze sporten en weet dus goed wat de sterke en zwakke punten zijn van onze sporten op zich, de organisatoren, de atleten, … Bedankt voor je bijdrage.

  • Frans Claes

    zegt:

    Jim,
    Mooi artikel.
    Ik heb het tot hiertoe in mijn zoektocht naar steun net zo ervaren.
    Heel veel draait om de meerwaarde en de klantenbinding. Inderdaad een bijna fulltime job al je het goed wilt doen. Dat is dan ook waarom er managers zijn die deze meerwaarde kunnen aanbrengen.
    Je zou er alvast een heel boek over kunnen schrijven…
    Sportieve groeten,
    Frans

  • Bart Bury

    zegt:

    Hey Jim,

    met veel plezier deze uiterst interessante tekst gelezen. Hier kunnen heel wat ‘top hobby sporters’ een pak uit leren. Fijn dat je de tijd hebt willen nemen om je bevindingen hier even neer te pennen.
    Sponsoring moet je verdienen, en niet enkel door resulaten neer te zetten, heet heeft ook veel te maken met persoonlijkheid.
    Bescheiden blijven, dankbaarheid betuigen en zorg dragen voor het materiaal dat ter beschikking wordt gesteld zijn de basisprincipes waar ik me aan houd. En steeds zorgen dat je zelf ook wat achter de hand houdt voor mocht er een kink in de kabel komen met je sponsors. Financiële onafhankelijk is in deze primordiaal, maar met een profstatuut niet altijd de evidentie zelve.
    In elk geval veel respect voor de manier waarop je je sport beoefent, beleeft en uitdraagt naar de buitenwereld. Je sponsoren mogen zich gelukkig prijzen :-)
    mvg
    bart

    • Jim Thijs

      zegt:

      Hey Bart, leuk om je reactie te lezen. We zitten dus duidelijk volledig op dezelfde golflengte! Ik ben het 100% eens met bevindingen. Bedankt voor je leuke bijdrage aan het artikel!

  • Didier Bats

    zegt:

    Heel interessant artikel.
    Wijze woorden! Alleen is het niet eenvoudig zoals je zelf ook aangeeft
    om dit allemaal bij te houden of op te bouwen als je bijvoorbeeld nog studeert.

    • Jim Thijs

      zegt:

      Inderdaad. Het vergt jaren werk. Twee opties: 1)al je vrije tijd besteden aan het sporten. 2)je vrije tijd opsplitsen in sporten en management, al zou ik dit alleen maar doen als er een professionele carrière kan uitgebouwd worden. Anders is dit veel tijd- en energieverlies voor (bijna) niets.

  • de rudder dorine

    zegt:

    Als mama van 2 dochters in de Dressuursport ben ik blij om dit alles nog eens te lezen, ook al was ik dit sinds een jaar aan het toepassen. In onze sport is het super moeilijk om sponsoring
    te krijgen omdat wij niet zoveel mogelijkheden hebben om logo’s op onze
    wedstrijdoutfits te plaatsen. De return die je aan een bedrijf wil geven, wordt
    dikwijls geteld in zichtbaarheid. Het enige dat we kunnen doen is blijven onze best doen, en sponsoring zoeken en houden is een full time job. Maar toch ook leuk om te doen. Het is geven en nemen, en de sporter moet meer geven dan komt het wel goed.

    gr dorine

    • Jim Thijs

      zegt:

      Inderdaad, geven en nemen, en best dus in deze volgorde! Bedankt voor je bericht Dorine, ik wens je alvast veel succes. Weet dat ik verschillende sponsors heb die helemaal niet op mijn wedstrijduitrusting staan. Dus als jij manieren vindt om op een andere manier iets voor die (potentiële) sponsors te betekenen dan komt het zeker goed. Stap voor stap.

  • Patrick

    zegt:

    Sponsoring hebben/krijgen is afhankelijk van meerdere factoren zoals de sport zelf (probeer maar eens sponsoring te krijgen voor een sport die nooit de media haalt), je bekendheid, de locatie van je thuisbasis of club enzovoort.

    Mijn dochter beoefent een sport die hier 1 keer per jaar op televisie te zien is en voor de rest zo goed als nooit in de media komt, ondanks dat het een olympische sport is die wereldwijd heel veel beoefend wordt doch meer in de Aziatische landen.
    De omgeving waar onze club gevestigd is heeft een populatie van ongeveer 70% allochtonen en de meeste bedrijven zijn dan ook gerund door allochtonen, hier krijg je dan ook een nee al voor je de vraag half gesteld hebt.
    De materiaalleveranciers zijn beperkt en hun sponsoring nog meer beperkt vermits ze het gewoon niet nodig hebben door te weinig concurrentie.

    Toch kost 1 seizoen van mijn dochter me ongeveer 3000 euro wat als alleenstaand vader niet weinig is en dit is dan alleen voor nationaal, internationaal kan ik gewoon niet betalen.

    Niet alles is even eenvoudig en niet alles kan men beschrijven met een pennestreek, maar vind het wel heel leuk dat er toch nog altijd mensen zijn die er in slagen hun sport te laten sponsoren zonder zichzelf aan de duivel te moeten verkopen.

    Patrick

    • Jim Thijs

      zegt:

      Beste Patrick,
      Jullie staan er eigenlijk nog beter voor dan ik: mijn sport komt nooit op tv, mijn sport is niet olympisch en mijn seizoen kost 10-15x wat jouw dochter haar seizoen kost. Ik ga nooit aan plaatselijk bedrijven sponsoring vragen maar creëer situaties waardoor bedrijven zelf naar me toestappen. Ik raad jullie aan om eens goed na de denken wat jullie meerwaarde kan zijn en stel dan een plan op. Reken op 2 tot 3 jaar hard werken vooraleer er winst zal gemaakt worden. Het is niet simpel, maar het kan. En ik herhaal nogmaals, jullie situatie ziet er veel beter uit dan die van mij 5 jaar geleden.

  • Fons Moors

    zegt:

    Jij kan de dingen wel heel goed verwoorden. Tof eens wat te lezen over dingen waar ik ook zo over denk.

    *je moet goed zijn in je sport, en goed is een ruim begrip
    *je moet eerlijk, vriendelijk, dankbaar en niet te egoïstisch zijn
    *je moet creatief zijn
    *je moet geduldig zijn en niets vanzelfsprekend vinden

    Dat zijn nu net de punten waar alles van afhing voor mij.

    En ja, na meer dan 1000 filmen die ik maakte en op YouTube en FB over mijn sport (voornamelijk MTB en Cyclo’s ) waar door de merknaam ontelbare keren bekeken werd (voordien Granville en nu reeds vier jaar MERIDA) ben ik fier en tevreden wat ze voor mij deden en doen.
    Vooral de waardering is van groot belang voor mij.
    Het gratis of goedkoper krijgen van mijn sportuitrusting is lekker meegenomen.
    Maar als men je dat zelf aanbied dan weet je ook zeker dat je goed bezig was en bent en zo ook wil verder doen.

    Nu maandag komt mijn nieuwe Merida Big Seven Team Bike voor 2014 binnen…

    • Jim Thijs

      zegt:

      Hey Fons,
      Leuk dat we op volledig dezelfde golflengte zitten. Je levert uitstekend werk en werkt al jaren hard voor je passie. Het doet me dan ook veel plezier om van jou een compliment te krijgen en ik vind het super dat je ook beloond wordt voor je inzet. Rechtstreeks en onrechtstreeks hebben al vele bikers genoten van jou werk.

  • Jurgen Stillaert

    zegt:

    Zeer interessante tekst. Toepasbaar op alle sporten, enkel op koning voetbal slaat dat niet terug. Daar is het de normaalste zaak dat je een vergoeding krijgt als je komt spelen. Ook in de laagste regionen en zelfs als je in de tweede ploeg speelt. Ik heb ooit centen ontvangen om ervoor te zorgen dat de derde ploeg aan 11 man raakte. Dan creeer je natuurlijk situaties: daar wel, en hier niet. Er zijn daar natuurlijk aspecten die dit mogelijk maken (inkomsten via kantine, plaatselijke sponsors,…), maar toch vinden de spelers het de normaalste zaak. Als zowel voetbalspeler geweest te zijn als duursporter, puur voor de hobby trouwens weet ik ook welke “inspanningen” er in beide takken nodig zijn en viel ik steil achterover toen een jonge gast me vertelde dat dit toch normaal is “want hij trainde al vanaf zijn tiende”.

    • Jim Thijs

      zegt:

      Hey Jurgen,
      Je hebt gelijk. Doordat voetbal deel uitmaakt van onze cultuur liggen de verhoudingen helemaal anders dan in de uithoudingssporten. Dat de vergoedingen per geleverde arbeid niet gelijklopen is gewoon een feit waar we ons best bij neerleggen. Anders lopen we toch maar gefrustreerd rond 😉

  • Frederik Martens

    zegt:

    Ik hoop dat dit artikel door vele atleten gelezen wordt, eerlijk en voor sommigen een heel wijze les. Hoewel ik zeker niet het niveau heb om zelfs maar van sponsors te dromen bevestigt het mijn vermoeden dat sponsors zoeken voor kleine sporten een keiharde en fulltime job is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *