About Jim Thijs

Boring Info

Name: Jim Thijs
Nick Name: Jimbo (Jet)
DOB: 13/06/1980
Height: 1m80
Weight: 68kg

Proud Info

  • 2x National Juniors Duathlon Champion (1998-2000)
  • 4th World Championships Junior Duathlon (2000)
  • 1st Ironman Malaysia age-group 18-24  (2004)
  • 4th (87th overall) Ironman Hawaii age-group 18-24  (2004)
  • 1st Ironman Lanzarote age-group 18-24 (2005)
  • Ironman Hawaii finisher 2005 (the result was so bad that i cannot or don’t want to remember it)
  • 3 podium results on national Elite Championships
  • 18 top 10 finishes in XTERRA World Cup races
  • 4th XTERRA European Championships (2008)
  • 4th XTERRA European Tour (2007 and 2011)
  • 10th (2010), 13th (2008), 15th (2008) and 19th (22011) at XTERRA World Championships, Maui, Hawaii

Cool Extra Info

  • Tuning my bikes to ultimate race machines. Strength, functionality and lightweight is what I’m looking for
  • In my free time I like do to some mountainbike feeriding, downhill and bike park riding
  • most of the Xterra pros are great people whom I consider as good friends, which is just amazing
  • In 2007 I was the first person to ride up “Impossible Hill” in Wales during Xterra UK. After that they renamed it as “Jim’s Hill”. They left the “Thijs” out because it was too hard to pronounce. You can’t blame them.
  • If I ruled the world, I’d eat pizza every day

History

Voor zover ik me kan herinneren heb ik nooit iets anders willen doen dan sport. Ik wou het ook altijd zo goed mogelijk doen, zelfs al had ik er amper aanleg voor. Meestal behoorde ik tot de middenmoot. motocross, voetbal, basketbal, atletiek, mountainbiking, … ik deed het allemaal.Rond mijn 15de gebeurde er iets vreemds. Plots begon ik sneller en sneller te lopen. In 1994 kwam ik via een oom te weten dat er in de streek een off-road duatlon was. Tot dan dacht ik dat trialton en duatlon alleen in de VS beoefend werden. Gepassioneerd nam ik alle uizendingen op Eurosport op. Ik twijfelde dus geen seconde en nam deel aan die duatlon. Daar kreeg ik de kalender van de “Vlaams-Brabantse tri- en duatlons” in handen. Hoe cool was dat! Er waren triatlons in mijn eigen provincie! In 1995 nam ik in Aarschot deel aan mijn eerste triatlon. Het lukte me net om 750m in crawl af te werken, al kwam ik samen met de schoolslagzwemmers uit het water.In 1996 stopte ik met al de andere sporten om me volledig op triatlon toe te leggen.

In 2003, 2004 en 2005 ging ik voluit voor de lange afstand. Ik won Ironman Malaysia en Ironman Lanzarote in de 18-24 age-group. Een droom kwam uit. Ik startte twee keer in Hawaï met een 87ste plaats als beste resultaat. Toch bleek niet echt mijn ding. De resultaten waren niet goed genoeg om een internationaal topniveau te halen en ik vond het ook allemaal redelijk saai. Slechts enkele wedstrijden per jaar, veel lange trainingen, niet voluit mogen gaan van bij start,… .

In de winter van 2005 wist ik echt niet meer welke richting ik moest uitgaan met mijn triatloncarrière. Na drie jaar Ironmantraining klom ik eindelijk nog eens op een mountainbike. Het was heel lang geleden dat ik nog zoveel plezier beleefd had op de fiets. Ik besloot meteen te stoppen met triatlon en alleen nog maar te mountainbiken. Tot ik me enkele dagen later realiseerde dat er in 1996 iemand op het geniale idee gekomen was om triatlon en mountainbiking te integreren in een off-road triatlon: Xterra. Hoe het komt dat ik hier nooit eerder op gekomen was weet ik niet, want ik heb die uitzending op Eurosport waarschijnlijk een keer of vijf bekeken toen. In mijn eerste Xterra wedstrijden kon ik me meteen met de Europese top meten. Alles werd heel duidelijk toen. Ik doe enorm graag Xterra en ik ben er nog redelijk goed in ook. Geen Ironman meer dus, Xterra is mijn lot.

Doing sports is the only thing I’ve always wanted to do. And I always did is as good as possible, to see what my limits are, even if I didn’t have a lot of talent for that particular sport. The most sports I competed in I was average. Motocross, soccer, basketball, athletics, mountainbiking, I could never get enough. When I was 15 years old something strange happened. All of a sudden a started running faster and faster. In 1994 my uncle told me about a duathlon race not too far from where I lived. Up till then I always assumed that there weren’t any triathlons and duathlons in Belgium. I thought they were US only sports. I was stunned and entered that race immediately. At that race I found out that there were many more race in Belgium. How cool was that! In 1995 I raced my first triathlon in Aarschot. I had a very hard time to finish the 750m in freestyle, the breaststroke swimmers exited the water with me. From 1996 I started focusing on triathlon, leaving the other sports behind me.

In 2003, 2004 and 2005 my main goal was doing Ironman races. I won Ironman Malaysia and Ironman Lanzarote in the 18-24 age group. I qualified for Ironman Hawaii twice. It was a dream come to race the Ironman World Championships. Finishing 87th was my best result. But I didn’t liked it that much. My results were not that big to pursue a pro career. It was a bit boring as well: only a few races a year, long slow training sessions, save your energy all the time during the race,… .

In the winter of 2005 I was confused. What is my future in triathlon? After 3 years of Ironman training I jumped on a very old mountainbike. I had the time of my life and decided to stop doing triathlon and start doing mountainbiking instead. Only a few days later I realized that in 1996 some kind of a genius organized a triathlon with mountainbiking instead of the normal road bike. I can’t believe why it took me so long to realize that this is the perfect sport for me. I’ve wachted that race in 1996 on Eurosport at least 5 times. In my first Xterra races I was able to place myself amongst the best of Europe. From that moment everything became crystal clear. I love to do Xterra and I have good international results. No more Ironman, Xterra is my destiny.

.