Categorie archieven: All over the world

XTERRA Italia

10495325_10203508264219892_3013278403645644963_o

Aan wedstrijden in Italië deelnemen is altijd één groot feest. Pro meetings, race briefings en photoshoots vinden zelden plaats op het geplande tijdstip, maar we krijgen er een portie avontuur voor in de plaats. Als er een groot off-road triatlon evenement in Italië plaatsvindt moet er dus al veel gebeuren om mij daar niet aan de start te zien.

Het avontuur begon al van de eerste seconde. Hoe krijg je een bende Hongaren, Tsjechen, Belgen, Fransen, Italianen en een Schot met al hun materiaal in 2 minibusjes? Wouter Beckers kreeg bijna een hartaanval toen er beslist werd om zijn fiets met één dun elastiekje op het dak te binden.

DSC_1156

Maar na enkele pogingen kregen we de deuren dicht en vertrokken we vanuit Rome naar Scanno, een bergdorpje in de Abruzzen. Het decor veranderde dan ook naarmate we dichter bij onze eindbestemming kwamen.

DSC_1159

10574394_704125899636304_1804205680492144880_n

DSC_1165

Vorig jaar was dit al het meest technische parcours van alle XTERRA’s, maar ook de wedstrijd met het meeste klim- en daalwerk. Zowel op de mountainbike als bij het trailrunnen. De dagen voor de wedstrijd werd er dus vooral gepraat over hoe technisch deze wedstrijd is. Wouter en ik moesten daar eigenlijk om lachen, want in vergelijking met een mountainbike XCO wedstrijd blijft dit soort omlopen kinderspel. Bij XTERRA wedstrijden, waar meestal wat grindpaden als omloop worden aangeboden, is dit dus een nieuwigheid. Terwijl de anderen zich zorgen maakten konden wij vooral chillen en van Italië genieten.

DSC_1174 10406536_810369005664548_1719190316588796357_n DSC_1182

Er stonden ook nog enkele opdrachten op het programma. Altijd leuk om iets terug te doen voor de sponsors, de supporters en de organisatie!

Xterra_Italy_Scott_Interview 10347504_10204968993014202_3489609050682456777_nDe meeste trainingen en verkenningen werkten we in groep af. Lieven was opnieuw mee om van heel dit avontuur een aflevering van This Is Thijs op JTTV te maken. Naast Lieven en Wouter waren ook niet-Belgen Colin Clément en Elisabetta Curridori van de partij.

De dag voor de wedstrijd gingen Elisabetta en ik nog wat loszwemmen met de paparazzi in ons zog.

10527722_10204204490096278_5554401444082251872_n

1502326_10203508255059663_9133258443530968047_o

10549233_10203508893755630_3935254684352400011_o

 

De wedstrijd zelf dan!

Materiaal:
Wetsuit: Sailfish G-Range
Tri suit: Skinfit Plasma
Bike: Scott Spark 900SL size L
Fork: 88+ tuned Lefty
Wheels: Notubes ZTR Valor Carbon
Seat: Cobb Cycling SHC DRT
Shades: Oakley Radar Lock
Grips: ESI Grips Racer’s Edge
Helmet: Lazer Z1
Cycling shoes: Rocket 7 customized by KC
Running shoes: Saucony Kinvara TR2 customized by WatermolenSport
Nutrition: BOOOM Gels, Red Bull, water

DSC_1202

Het zwemmen verliep vlot en ik kon als 6de aan het fietsen beginnen.

JT swim

foto 1

Het was een enorme opsteker dat ik na een kwartier fietsen nog altijd in het gezelschap van de sterkste fietsers uit onze sport aan het rijden was, zonder te forceren. Toen we een soort city downhill doorheen de smalle straten en trappen van Scanno voorgeschoteld kregen beleefde ik het hoogtepunt van mijn carrière. Allee, dat is waarschijnlijk wat overdreven, maar het was wel heel erg cool om in deze passage al mijn metgezellen achter te laten.

JT

Het doet me dromen van off-road triatlons met veel meer technische passages waarbij ik mijn troeven nog iets meer zou kunnen uitspelen. Nadat ik me even de beste city downhiller ter wereld waande was het weer back to reality. Een klim van 40min zou de wedstrijd in een min of meer beslissende plooi doen vallen. Ruzafa en Carloni klommen te snel, maar voor de rest was er niemand echt beter. Stoltz en Currie hadden sneller gezwommen, die zaten zelfs nooit in onze groep.

JT bike 2

Nadat we eindelijk boven waren begon het echte feest. Voor het eerst een echte afdaling in een XTERRA, en dat hebben er veel geweten want het was ook nog eens beginnen regenen. Terwijl Asa Shaw en ik ons aan het uitleven waren, was de rest aan het wenen en aan het beseffen was mountainbiken eigenlijk is. Serrano reed zijn achterderailleur stuk, Lassonde brak zijn neus en Downie, Pyot en Kubicek hebben volgens mij alleen nog maar op hun rollen gemountainbiked want ook zij waren nergens meer te bespeuren. En dit was nog maar de eerste van drie afdalingen.

994452_657060144378535_7582326165742770512_n

10543656_657060134378536_1609114604104449330_n

Shaw bleek uiteindelijk te sterk te zijn voor mij en ik moest hem laten gaan. Geen schande, hij eindigde vorig jaar 2de op het WK in Hawaii. Ook de anderen die voor me uitreden haalden allemaal top resultaten op het WK.

10513289_10203702218789290_3658927089691452661_n

De wedstrijd was nog maar halfweg, maar ik besefte dat als ik geen inzinking zou krijgen ik een 6de plaats kon bemachtigen. En dit op een heel zwaar parcours, een lange wedstrijd, met een zeer sterke bezetting, beseffende dat ik sinds 2011 nooit meer beter deed dan een 7de plaats.

JT bike

Van Professor Hespel van het Bakala trainingcenter kreeg ik de voorbije maand nog wat tips omdat ik dit seizoen zoveel sukkelde met inzinkingen tijdens de wedstrijden. Gedurende de wedstrijd bleef ik me dus focussen op mijn vocht- en energieopname.

10388667_706164292765798_1825331036003939385_n

Ik sprong als 6de en met een zeer fris gevoel van de fiets. Een unieke ervaring! Ik liep de zware trailrun met veel kracht en energie, zonder inzinking. Opnieuw een unieke ervaring.

10350627_706164309432463_2591439247537190340_n

10506673_10203702332192125_9013305130654137882_o

Het resultaat was dat niemand meer terugkwam en ik 6de finishte. Ik had met voor het eerst van start tot finish volledig kunnen geven in een lange wedstrijd. Een opmerkelijk feit is dat de top 8 door 8 verschillende nationaliteiten bezet werd. En deze kwamen uit Europa, Afrika en Oceanië.

10536824_10153043387049829_8180608796378695002_o

Het is vreemd, maar ik kon mijn tranen niet meer bedwingen. 6de is niet echt een spectaculair resultaat, maar deze prestatie betekent voor mij veel meer dan mijn overwinning in Lanzarote of mijn bronzen medaille op het EK. Dat waren prestaties die ik als vanzelfsprekend vond. Voor het afleveren van een goede prestatie in een lang en zwaar evenement heb ik jaren moeten werken en wachten. Het is soms frustrerend als ik zie hoe gemakkelijk en snel het bij andere jongens komt, bij mij heeft het heel erg lang geduurd.

10458644_657060614378488_9025435964560940573_n

Met deze positieve gedachten is het eens zo leuk om hier heel de maand augustus als een beest te trainen in functie van het WK in Maui. Nu weet ik tenminste dat ik het kan.

 

 

Plaats een reactie via facebook

3 Reacties Geplaatst in All over the world, Geen categorie, Race Reports Getagged , , , , , , , ,

Winst in La Graciosa

La Graciosa is een Canarisch eilandje naast Lanzarote. Het is voornamelijk gekend omdat het er zo prachtig bijligt als je vanop Mirardor Del Rio in Lanzarote van het uitzicht geniet.

DSC_0173

Dit is wat je ziet als je vanuit La Graciosa naar de Mirador in Lanzarote kijkt.

DSC_0397

In La Graciosa zijn geen wegen en dus ook geen auto’s! Ideaal voor off-road wedstrijden. Het nadeel is wel dat het vooral brede paden zijn en dat er dus geen sprake is van echt mountainbiken.

1653276_571576276261129_1547398926_n

Er is slechts één manier om naar La Graciosa te reizen: met de boot vanuit Orzola (Lanzarote). Je mag je aan een avontuurlijke 20min met veel golven verwachten.

DSC_0391

Door die hoge golven verliep het zwemmen even avontuurlijk als de overzet met de boot. De boeien waren niet altijd even zichtbaar en dat zorgde soms voor wat verwarring. Maar ik had in tegenstelling tot vorige week een goede start en voelde me heel sterk in het water.

IMG_3065

IMG_3068

IMG_3073

IMG_3085

 

1970772_571575562927867_1764674935_n

IMG_3102

 

Toen ik net met mijn fiets wou vertrekken kwam ook top-favoriet Victor Del Corral de wissel binnen.

IMG_3109

IMG_3110

Ik ging er van uit dat hij die kloof snel ging dichten. Toen ik hem een uur voor de wedstrijd zag werd ik plots heel gelukkig. Door zijn deelname ging ik meteen weten waar ik stond. Ging ik vooral tijd verliezen op de fiets, of was het vooral in het lopen dat hij zou uitpakken? Del Corral heeft al verschillende XTERRA en Ironman wedstrijden gewonnen. Voor hem finishen was dus meer een droom dan iets realiseerbaar. Toch moest ik plots aan een zinnetje denken dat Wouter Beckers en ik vorige week hadden gehoord op een documentaire over motorcross. De documentaire was Amerikaanser dan Amerikaans en één van de coaches moedigde zijn atleten aan met de volgende woorden: Somebody has to win, somebody, why not us! We lagen plat van het lachen. Toen deze woorden door mijn hoofd spookten bij het kruisen van Del Corral tijdens de opwarming kon ik mijn lach niet inhouden. Ik wou dat Wouter er bij was en dat ik dit nog eens kon herhalen in zijn bijzijn. Dat zal voor een volgende wedstrijd dit jaar zijn. Ik besloot dan maar om te stoppen met die overdreven Amerikaanse quotes en me verder op te warmen.

DSC_0403

DSC_0401

Del Corral had na de eerste klim nog steeds een achterstand van 20 seconden op mij en hij kreeg deze kloof blijkbaar niet meteen dicht. Elke keer dat ik omkeek volgde hij op ongeveer dezelfde afstand. Ik was als 6de uit het water gekomen, maar door ons duel had ik na 15km mountainbiken leider Stephen Bayliss bijgehaald. Bayliss kon aanklampen en we begonnen samen aan het lopen. Del Corral volgde nog steeds op 20 seconden.

IMG_3125

IMG_3133

Bayliss liep een heel snelle eerste kilometer en ik dacht zelfs even dat ik ging moeten passen. Derde finishen, op het podium met Del Corral en Bayliss, de andere buitenlandse pro atleten achter mij laten… Ik kon daar best mee leven na al de pech die ik gekend had. Plots begon Bayliss te vertragen en nam ik de leiding over. Niet veel later paste hij helemaal en liep ik alleen op kop. Cool! Terwijl we over het strand liepen moest ik denken aan het duel dat ik in 2012 op het EK zag tussen Make-teammaat Kris Coddens en Del Corral. Ik was zwaar onder de indruk van het niveau dat ze haalden op het strand van Den Haag. Ik genoot van het feit dat ik, ook op een strand, in dezelfde situatie zat.

Wat later maakte ik precies een klik in mijn hoofd. We waren al sinds het zwemmen in mekaars buurt, hij kreeg me op de mountainbike en in de eerste loopkilometers niet te pakken. Waarom zou ik niet kunnen winnen? Met nog 3km te gaan ging ik er voor. Ik was eigenlijk al heel de tijd voluit aan het gaan, dus het kan zijn dat ik mezelf gewoon wijsmaakte dat ik vanaf toen begon te vliegen. In ieder geval, Del Corral kwam niet meer terug en ik won met 22 seconden de Desafio Cross Triathlon van La Graciosa. Ik was overgelukkig. Eindelijk was het gelukt om met toppers mee te strijden voor de overwinning. Om eerlijk te zijn, ik was bijna even gelukkig geweest met een 2de plaats. Het beste van mezelf kunnen geven is een fantastisch gevoel, ongeacht wat het resultaat dan is. Maar met een overwinning maak ik vooral andere mensen heel blij. Familie, vrienden, trainingspartners, sponsors, begeleiders. Al die fantastische mensen die me onvoorwaardelijk bleven steunen als ik weer eens 50ste was geëindigd in een XTERRA waar ik voor de top 5 had moeten meestrijden. Telkens opnieuw op zoek naar oorzaken en oplossingen.

IMG_3141

IMG_3149

Hier zijn alvast enkele van die oplossingen die voor mij een wereld van verschil maken:

*trainen met de meest fantastische trainingspartners/vrienden

*hartslagmeter, wattagemeter en chrono niet gebruiken

*een trainingsvolume vinden dat ik week na week kan herhalen, maand na maand

*veel techniek, weinig intensiteit, veel snelheid

*na veel experimenteren met maaltijden en timing van energieopname voor de wedstrijd ben ik eindelijk tot iets gekomen dat werkt: 10minuten voor de start drink ik een Red Bull en eet ik een BOOOM bar. Ok, beide merken zijn sponsors, maar ik schrijf dat hier niet omdat ik dit moet. Deze combinatie werkt voor mij uitstekend, maar dit is het resultaat van 3 jaar experimenteren. Als je zelf een ritueel hebt dat werkt, behoud dit dan! Bij mij was er steevast iets dat niet klopte en dit is mijn redding.

IMG_3047

*minder reizen zodat mijn leef- en trainingsritme niet te vaak onderbroken wordt. Ook al betekent dit trainen in de regen en modder

*meer rust: geen internet meer op mijn smartphone en een vast slaappatroon

Zo, dat was het dan. Een enorme last valt nu van mijn schouders en ik voel me weer een topper. Afsluiten doe ik met een quote uit een het liedje “Gunpowder” van Wyclef Jean waar ik het veel te lang mee moest doen: “The good things come to those who wait”.

IMG_3151

IMG_3168

IMG_3178

 

IMG_3188

DSC_0420

 

DSC_0429

 

 

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in All over the world, Geen categorie, Race Reports Getagged , , , , , , , ,

Timanfaya Sprint Triatlon

De voorbije maanden zijn er enkele persoonlijke records gesneuveld. Bijna 2 maanden zonder sport, met 77kg was ik op mijn zwaarst ooit, meer dan 3 maanden non-stop in België verbleven en ik had sinds het WK XTERRA aan geen enkele wedstrijd deelgenomen. Alles stond in het teken om fysiek en mentaal te herstellen van dit:

JT finish

medical

Er waren ook nog positieve records gesneuveld. Met de hulp van het ZORO zwemteam zwom ik mijn snelste 100m ooit op training. Ook met het JimThijsTrainingTeam waren enkele hoopgevende dingen gebeurd. In ieder geval, ik ben weer fit, sta weer scherp en ben kerngezond!

DSC_0296

Ik was dus enorm benieuwd naar wat ik momenteel waard ben en was enthousiast om eindelijk nog eens aan de start van een wedstrijd te staan. In tegenstelling tot de voorgaande jaren had ik het cyclocross seizoen aan me laten voorbijgaan. Het was jammer genoeg van moeten.

1898836_573106502780353_1753362190_o

De zwemstart verliep chaotisch en ik geraakte ingesloten. De kopgroep was weg, maar ik voelde me zeer goed in het water en kwam op net geen halve minuut van de leiders uit het water.

1689183_10152231815164216_1459113816_n

Na het zwemmen vormde zich meteen een kopgroep van 10 man, maar al na 2km had ik deze kloof gedicht. Dat deze eerste kilometers lichtjes bergop gingen speelde blijkbaar in mijn voordeel.

DSC_0364

In het kleine peloton verveelde ik me dus ben ik enkele kilometers later maar gaan aanvallen. Dit is uiteraard niet de meest verstandige keuze, maar ik wou wat competitieritme opdoen voor de off-road triatlons. Aan 150watt in een peloton rijden kan ik op training genoeg doen. Niemand reageerde meteen op mijn aanval en ik stond er dus alleen voor. 12km solo. Jammer genoeg reageerden Per Bittner en Sephen Bayliss pas enkele kilometers later, want ik had liever met een groepje van 3 gereden dan alleen.

1620929_10152231831379216_1880340145_n

Vlak voor de wisselzone hadden we nog 2 ronde punten in een afdaling. Er reed geen enkel voertuig van de organisatie voor me uit om ons aan te kondigen. De politie had die ronde punten nog niet afgezet en ik moest twee keer al slalommend tussen panikerende politieagenten en chauffeurs langs die ronde punten. Op zich wel avontuurlijk, maar ik verloor veel snelheid. Toen ik aan de wisselzone kwam hadden Bittner en Bayliss net de kloof gedicht. Ik was een ideaal mikpunt en verkeersvrijmaker voor hen geweest. Dedju!

1900110_10151881229752096_1432497062_n

LR3F3666

Ik voelde meteen dat ik veel sterker liep dan Bayliss en Bittner, maar vanuit het peloton kwamen twee snelle jonge Spanjaarden naar me toegesneld.

1614588_573106986113638_1858999451_o

Ik kon een tijdje hun tempo aan, maar in de laatste kilometer moest ik toch 5 seconden prijsgeven. LR3F3667

LR3F3723

Kort samengevat: de voorbije maanden zijn goed verlopen want deze eerste intensieve inspanning van 2014 was meteen een succes omdat ik bij de 3 sporten een zeer goed gevoel had. Verliezen met enkele seconden is wel hatelijk.

1947427_10152231841924216_1854153478_n

Captura de pantalla de 2014-02-16 08-59-56

 

 

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in All over the world, Race Reports Getagged , , , , , , ,

Eat ’n train

Exclusive behind the scenes information about my isolated, solitude life in Lanzarote. This is what I ate and trained last week.

Breakfast (eggs, rice cakes and Nutella) and lunch (oatmeal) were every day the same. You can see a picture of my diner for each day. I’m not a good cook so I have to keep it simple.

Sunday:

am: 4h mtb DSC_0345[1]

Monday:

am: 40min run

pm: 2h swim

pm: core stabilityDSC_0346[1]

Tuesday:

am: 2h20 bike

pm: 1h40 runDSC_0354[1]

Wednesday:

am: 2h multi transition training

pm: 2h swim DSC_0356[1]

Thursday:

am: 2h bike + 1h run

pm: 2h swim DSC_0357[1]

Friday:

am: short open water swim

pm: 1h30 bike + 30min run DSC_0362[1]

Saturday:

am: short bike and run session

pm: sprint triathlon race Playa Blanca

pm: 5k run at XTERRA race pace + 10min easy jog DSC_0376[1]

Sunday:

am: 4h mtb DSC_0385[1]

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in All over the world Getagged , , ,

XTERRA Italia

1017496_605125686188882_1623998858_n

Wat een fantastisch land. Mooie wedstrijd ook aan Lago di Scanno en het prachtige bergdorpje Scanno.

IMG_0959 IMG_1199

IMG_1073

De dagen voor de wedstrijd verliepen zeer ontspannen in het gezelschap van Jasmin en onze XTERRA vrienden van over de hele wereld.

IMG00434-20130719-2105 IMG00437-20130719-2107 1077237_10151816767241015_828493754_o

 

De parcoursverkenningen verliepen eigenlijk wel iets minder ontspannen: super zwaar door de hitte, de hoogte, de hoogtemeters en de modder die gepaard ging met het dagelijks onweer in de namiddag. Het was ook een ware aanslag op het fietsmateriaal: elke dag brak er wel iets bij iemand door de hevige schokken bij de technische afdalingen.  Allemaal geen probleem, want we kregen er een hele hoop fun voor in de plaats.

BILD0239 BILD0243 IMG_1173

Tijdens de wedstrijd voelde ik meteen dat het super goed zat. Ik zwom de eerste meters op kop en kon dan aansluiten bij de kopgroep aangevoerd door Defaveri. Na 400m kreeg ik een enorme kwak water binnen en moest hier enkele seconden van bekomen. Daarna zwom ik de ziel uit mijn lijf om terug bij de kopgroep te geraken. Bij een korte looppassage na 1000m kreeg ik steken in mijn zij van die grote slok water. Ik kon toen niets anders dan wat gas terug nemen en kwam zo toch nog als 5de uit het water op minder dan een minuut van Stoltz en Defaveri.

BILD0276 BILD0281

Na een snelle wissel zat ik als 4de op de fiets. In het begin van de fietsproef werd ik regelmatig voorbij gestoken, maar in de tweede helft was het opnieuw mijn beurt om posities op te schuiven. Hoe leuk dat ook was, ik kon er niet echt van genieten want ik kreeg te kampen met pijn in de onderrug. Ik had hier de week voordien in Den Haag ook enorm veel last van gehad door een verkeerde positie op de fiets en die pijn was nog maar 48u verdwenen. De sfeer en het gejuich van de Italianen als we door hun bergdorpje over de trappen zoefden zorgden er dan weer voor dat ik de pijn vergat.

BILD0285 JT bike2 JT bike

Ik begon als 6de te lopen met een zeer goed gevoel. De rugpijn verminderde en ik was er zeker van dat ik nog enkele plaatsen ging opschuiven. Af en toe kreeg ik te kampen met die steken die ik eerder al bij het zwemmen kreeg, maar ik kon die pijn min of meer verbijten zolang ik me sterk op mijn ademhaling focuste.

BILD0287

Halfweg het looponderdeel had ik nog niemand ingehaald. Jammer genoeg naderde Asa Shaw zeer snel op de zwaarste helling van het parcours.

JT run

Aan de voet van de klim had ik nog een 40seconden voorsprong. Na de klim was ik op achtervolgen aangewezen. In de laatste kilometer kwam ik nog op 20seconden, maar uiteindelijk moest ik me toch neerleggen bij die 7de plaats. De eerste minuten was ik vooral ontgoocheld omdat ik het gevoel had dat er meer had ingezeten. Achteraf kan ik mijn resultaat beter aanvaarden en me er aan optrekken. Uiteindelijk is dit mijn beste resultaat van de voorbije twee jaar en zijn er verschillende fases geweest waarin ik echt goed was. Het blijft verder zoeken naar de perfectie.

JT run 1 BILD0294

Conrad Stoltz (RSA) won de wedstrijd op zeer overtuigende mannier voor Nico Lebrun (FRA) en Nico Pfitsenmaier (GER). Het opmerkelijke aan dit podium is dat ze alle 3 ouder zijn dan 40 jaar!

BILD0312 BILD0307

BILD0316

De dagen na de wedstrijd namen we wat vakantie in Italië. Pizza is mijn lievelingsgerecht dus zat ik in Italië wel goed. En wie maakt de beste pizza’s van de wereld? De wereldkampioen natuurlijk! Dus wij daar naartoe!

BILD0330

Ik vroeg hem naar zijn geheim in de veronderstelling dat ik een kort en mysterieus antwoord zou krijgen. Niets was minder waar! Minuten lang gaf hij al zijn geheimen prijs. In het kort komt het hier op neer: versheid en kwaliteit van de producten (ok, dit is niet echt verrassend) en (let nu goed op) de timing wanneer het deeg in de oven gaat. Pas 4 dagen nadat het deeg gemaakt wordt mag het belegd worden en in de oven gaan. Het komt zelfs op enkele uren aan.

BILD0337

Omdat het uiteindelijk vakantie was bestonden de daaropvolgende dagen uit het volgende: ontspannen, relax trainen en eten. Veel en extreem lekker eten.

IMG00447-20130722-2223 IMG00446-20130722-2153 IMG00443-20130722-1508 BILD0342

 

 

 

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in All over the world, Race Reports Getagged , , , , , , ,