Berichten met tag: beach

Aragas iDuathlon Knokke

Mathieu Claeys en Make The Group zijn in hun opzet geslaagd: in een mum van tijd de Aragas iDuathlon laten uitgroeien tot de grootste duatlon van België. 400 deelnemers in een sport die op sterven na dood is. Proficiat! Daar moest ik dus bij zijn. Gelukkig stonden er een hele hoop toppers uit de duatlon en XTERRA wereld aan de start zodat ik opnieuw wat zicht kreeg op mijn huidige conditie. Want na de mindere prestatie van in Geel, en een zeer zwak seizoen 2012, was het nog altijd afwachten op een prestatie waar ik tevreden over kon zijn. En in Knokke was het eindelijk zo ver.

JT Iduathlon

Na 5km lopen-20km beach biken-2.5km lopen kwam ik als 4de over de streep. De mannen die me klopten waren echt beter, respect. Maar ik was vooral heel tevreden met het gevoel dat ik had tijdens de wedstrijd: kunnen diep gaan, versnellen, tactiek bepalen, … m.a.w. echt racen! Wat een zalig gevoel na anderhalf jaar alleen maar te moeten aanklampen en overleven in wedstrijden op hoog niveau.

iDuathlon iDuathlon2 935430_465715453498548_1301233841_n 62600_465713700165390_1021533999_n 48068_465713623498731_2074697980_n

Ook al is 4de geen opvallend goed resultaat, deze wedstrijd was een enorme opsteker voor mij.

904591_4715948380929_369352389_o

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Geen categorie Getagged , , ,

Lanzarote, where dreams are made

 

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in All over the world Getagged , , , , , ,

XTERRA Italia

Het voelt wat vreemd aan om een verslag van mijn trip naar Sardinië te schrijven op de dag dat Rutger Beke aankondigde te stoppen met triatlon. Rutger heeft altijd, en op verschillende manieren, een grote rol in mijn carrière gespeeld. Het zijn de eerste uren van mijn leven als triatleet waarin ik niet meer kan dromen hem ooit te kunnen kloppen. Bizar.

XTERRA Italy dus…

Zwemmen: matig.
Wanneer ik meer dan 2 minuten op de leiders verlies kan ik moeilijk enthousiast worden. Toch was het lang niet slecht. Zeker al een pak beter dan in Geel enkele weken geleden. Tegen het wk in oktober zal het wel in orde zijn.

Mountainbiken: goed.

Zonder forceren opgeschoven van de 7de naar de 4de plaats. Nooit in de problemen gekomen. Technisch perfect gereden. De Tomac Carbide SL vloog over de rotsen en keien. Tijdens de parcoursverkenningen had ik nog wat geëxperimenteerd met de afstelling van de voor- en achtervering. Het was een zalig gevoel om met een perfect afgestelde bike te racen. Ik verwachte de ganse race dat ik zou ingehaald worden door Luxem, Lebrun en Leitch, maar niemand kwam. Aan mijn rood Skinfit pakje te zien hadden die 36 lastige kilometers toch hun sporen nagelaten.

Lopen: matig/goed.

Een topprestatie was het zeker niet, maar goed genoeg om geen plaats(en) meer te verliezen. Ik kwam een beetje terug op Ben Allen die 3de liep, maar ik kon hem nooit bedreigen.

Eindresultaat:
yessssssssssss. Ik ben erg tevreden met de behaalde 4de plaats. Waarom? Ik eindig voor mannen waarvan ik verwachtte dat ik ze pas voor het eerst in Maui zou kloppen. Het is altijd een aangename verrassing om op een hoger niveau te zitten dan je verwacht. Met de immense progressie die ik nog kan maken dit seizoen is dit dus fantastisch nieuws.

En dan het mindere nieuws. Ik ben zaterdagavond ziek beginnen worden. Zondag heb ik dan de wedstrijd gedaan met gelukkig alleen maar keelpijn. Maar voor, en zeker na de race voelde ik me zeer slecht. Jammer genoeg ben ik nu echt ziek en moet ik rusten. Maar ik durf niet te klagen. Ignace viel tijdens de parcoursverkenning en liep naast enkele diepe snijwonden ook nog wat gebroken ribben op. Hierdoor kon hij niet starten. Na zijn vier lekke banden in Xterra Las Vegas heeft hij ook nu weer pech gehad.

Toch heeft hij nog kunnen genieten van al wat XTERRA Italy te bieden had. Zon, zee, fantastische mensen, een onbeschrijfbare sfeer en een perfecte organisatie.

 

Ciao

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , ,

Saint Cyprien

Heel veel trainen en heel veel van het leven genieten: zo kan ik de stage van de voorbije week omschrijven. In St-Cyprien trainde en leefde ik met Jack dat het een lieve lust was. We verbleven elk in een luxueuze suite en genoten elke avond van het eten (of was het eerder een kunstwerk) in een toprestaurant. De trainingen overdag waren lang en rustig. Maar wat is rustig als je in de bergen fietst?! Alles in korte broek bij temperaturen rond 20°C. Lopen langs het strand, zwemmen in een Olympisch openluchtzwembad en af en toe een pauze op een Zuid-Frans terrasje. Kortom, het was een fantastische periode met een pak mooie herinneringen. Het topsportleven is zalig.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging Getagged , , , ,