Berichten met tag: Conrad Stoltz

Conrad Stoltz in Villacidro

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in JimThijsTV Getagged , , , , , , , ,

XTERRA Denmark

DSC_1364

Racing in Denmark suits me. I like the courses and the people. Everybody looks so fit and beautiful. It must be because of their lifestyle. They have a very active and outdoor sports culture. You see people commuting on bikes all the time, everywhere. In my first year of racing XTERRA I finished 8th and later on I recorded my best finish ever in an XTERRA race: 2nd. When I’m in Denmark I feel good.

DSC_1425 DSC_1366

My rental car was the smallest car I’ve ever been in. All my gear fitted in perfectly. That’s all that really matters.

DSC_1436 DSC_1371

I arrived in Denmark with high hopes and honest expectations after a perfect month of training. But the days before the race I was feeling a little bit weak and even sick. I tried to convince myself I was still 100% healthy to get in a very positive mood to the starting line. Lying is a bad thing to do, even to yourself. When you’re racing at the highest level you can’t have any weaknesses. And weak I was.

 DSC_1384 DSC_1390

Somehow I managed to have an average swim. Half a minute slower than my normal level, but being in the effort I just thought I had a slow start or another hiccup. Once on the bike I went from average to very slow even though I really enjoyed this course. Non stop rain made the course even more technical, but this was not my day.

10608263_277650272443046_800865082301468146_o

The 10k trail run was a complete nightmare. I couldn’t run for more than a few minutes at a time and I got really cold. Sadly I didn’t have the courage to drop out and finished way back feeling terribly, both physically and mentally. Luckily I don’t have to look for a reason of my terrible race, it’s pretty obvious.

10623732_277652875776119_8181102503728228734_o

One of the great things about life is that even in bad situations like these, there are always good things happening too: a new sponsor came along and even though I never felt great I had a fantastic time with my friends from South-Africa and the usual European racers. The owner of our hotel appeared to be one hell of a chef who served us Michelin star ready meals. This, the beautiful scenery and the friendship and support of my fellow competitors made me forget my worries for some moments so I could enjoy Denmark as I was planning to.

DSC_1430 DSC_1426 DSC_1423 DSC_1417 DSC_1414 DSC_1413 DSC_1410 DSC_1408 DSC_1382 DSC_1377

 I’ll take the next days of to get healthy again and I will be back on track pretty soon.

 BELIEVE

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Geen categorie Getagged , , , , , ,

XTERRA Italia

10495325_10203508264219892_3013278403645644963_o

Aan wedstrijden in Italië deelnemen is altijd één groot feest. Pro meetings, race briefings en photoshoots vinden zelden plaats op het geplande tijdstip, maar we krijgen er een portie avontuur voor in de plaats. Als er een groot off-road triatlon evenement in Italië plaatsvindt moet er dus al veel gebeuren om mij daar niet aan de start te zien.

Het avontuur begon al van de eerste seconde. Hoe krijg je een bende Hongaren, Tsjechen, Belgen, Fransen, Italianen en een Schot met al hun materiaal in 2 minibusjes? Wouter Beckers kreeg bijna een hartaanval toen er beslist werd om zijn fiets met één dun elastiekje op het dak te binden.

DSC_1156

Maar na enkele pogingen kregen we de deuren dicht en vertrokken we vanuit Rome naar Scanno, een bergdorpje in de Abruzzen. Het decor veranderde dan ook naarmate we dichter bij onze eindbestemming kwamen.

DSC_1159

10574394_704125899636304_1804205680492144880_n

DSC_1165

Vorig jaar was dit al het meest technische parcours van alle XTERRA’s, maar ook de wedstrijd met het meeste klim- en daalwerk. Zowel op de mountainbike als bij het trailrunnen. De dagen voor de wedstrijd werd er dus vooral gepraat over hoe technisch deze wedstrijd is. Wouter en ik moesten daar eigenlijk om lachen, want in vergelijking met een mountainbike XCO wedstrijd blijft dit soort omlopen kinderspel. Bij XTERRA wedstrijden, waar meestal wat grindpaden als omloop worden aangeboden, is dit dus een nieuwigheid. Terwijl de anderen zich zorgen maakten konden wij vooral chillen en van Italië genieten.

DSC_1174 10406536_810369005664548_1719190316588796357_n DSC_1182

Er stonden ook nog enkele opdrachten op het programma. Altijd leuk om iets terug te doen voor de sponsors, de supporters en de organisatie!

Xterra_Italy_Scott_Interview 10347504_10204968993014202_3489609050682456777_nDe meeste trainingen en verkenningen werkten we in groep af. Lieven was opnieuw mee om van heel dit avontuur een aflevering van This Is Thijs op JTTV te maken. Naast Lieven en Wouter waren ook niet-Belgen Colin Clément en Elisabetta Curridori van de partij.

De dag voor de wedstrijd gingen Elisabetta en ik nog wat loszwemmen met de paparazzi in ons zog.

10527722_10204204490096278_5554401444082251872_n

1502326_10203508255059663_9133258443530968047_o

10549233_10203508893755630_3935254684352400011_o

 

De wedstrijd zelf dan!

Materiaal:
Wetsuit: Sailfish G-Range
Tri suit: Skinfit Plasma
Bike: Scott Spark 900SL size L
Fork: 88+ tuned Lefty
Wheels: Notubes ZTR Valor Carbon
Seat: Cobb Cycling SHC DRT
Shades: Oakley Radar Lock
Grips: ESI Grips Racer’s Edge
Helmet: Lazer Z1
Cycling shoes: Rocket 7 customized by KC
Running shoes: Saucony Kinvara TR2 customized by WatermolenSport
Nutrition: BOOOM Gels, Red Bull, water

DSC_1202

Het zwemmen verliep vlot en ik kon als 6de aan het fietsen beginnen.

JT swim

foto 1

Het was een enorme opsteker dat ik na een kwartier fietsen nog altijd in het gezelschap van de sterkste fietsers uit onze sport aan het rijden was, zonder te forceren. Toen we een soort city downhill doorheen de smalle straten en trappen van Scanno voorgeschoteld kregen beleefde ik het hoogtepunt van mijn carrière. Allee, dat is waarschijnlijk wat overdreven, maar het was wel heel erg cool om in deze passage al mijn metgezellen achter te laten.

JT

Het doet me dromen van off-road triatlons met veel meer technische passages waarbij ik mijn troeven nog iets meer zou kunnen uitspelen. Nadat ik me even de beste city downhiller ter wereld waande was het weer back to reality. Een klim van 40min zou de wedstrijd in een min of meer beslissende plooi doen vallen. Ruzafa en Carloni klommen te snel, maar voor de rest was er niemand echt beter. Stoltz en Currie hadden sneller gezwommen, die zaten zelfs nooit in onze groep.

JT bike 2

Nadat we eindelijk boven waren begon het echte feest. Voor het eerst een echte afdaling in een XTERRA, en dat hebben er veel geweten want het was ook nog eens beginnen regenen. Terwijl Asa Shaw en ik ons aan het uitleven waren, was de rest aan het wenen en aan het beseffen was mountainbiken eigenlijk is. Serrano reed zijn achterderailleur stuk, Lassonde brak zijn neus en Downie, Pyot en Kubicek hebben volgens mij alleen nog maar op hun rollen gemountainbiked want ook zij waren nergens meer te bespeuren. En dit was nog maar de eerste van drie afdalingen.

994452_657060144378535_7582326165742770512_n

10543656_657060134378536_1609114604104449330_n

Shaw bleek uiteindelijk te sterk te zijn voor mij en ik moest hem laten gaan. Geen schande, hij eindigde vorig jaar 2de op het WK in Hawaii. Ook de anderen die voor me uitreden haalden allemaal top resultaten op het WK.

10513289_10203702218789290_3658927089691452661_n

De wedstrijd was nog maar halfweg, maar ik besefte dat als ik geen inzinking zou krijgen ik een 6de plaats kon bemachtigen. En dit op een heel zwaar parcours, een lange wedstrijd, met een zeer sterke bezetting, beseffende dat ik sinds 2011 nooit meer beter deed dan een 7de plaats.

JT bike

Van Professor Hespel van het Bakala trainingcenter kreeg ik de voorbije maand nog wat tips omdat ik dit seizoen zoveel sukkelde met inzinkingen tijdens de wedstrijden. Gedurende de wedstrijd bleef ik me dus focussen op mijn vocht- en energieopname.

10388667_706164292765798_1825331036003939385_n

Ik sprong als 6de en met een zeer fris gevoel van de fiets. Een unieke ervaring! Ik liep de zware trailrun met veel kracht en energie, zonder inzinking. Opnieuw een unieke ervaring.

10350627_706164309432463_2591439247537190340_n

10506673_10203702332192125_9013305130654137882_o

Het resultaat was dat niemand meer terugkwam en ik 6de finishte. Ik had met voor het eerst van start tot finish volledig kunnen geven in een lange wedstrijd. Een opmerkelijk feit is dat de top 8 door 8 verschillende nationaliteiten bezet werd. En deze kwamen uit Europa, Afrika en Oceanië.

10536824_10153043387049829_8180608796378695002_o

Het is vreemd, maar ik kon mijn tranen niet meer bedwingen. 6de is niet echt een spectaculair resultaat, maar deze prestatie betekent voor mij veel meer dan mijn overwinning in Lanzarote of mijn bronzen medaille op het EK. Dat waren prestaties die ik als vanzelfsprekend vond. Voor het afleveren van een goede prestatie in een lang en zwaar evenement heb ik jaren moeten werken en wachten. Het is soms frustrerend als ik zie hoe gemakkelijk en snel het bij andere jongens komt, bij mij heeft het heel erg lang geduurd.

10458644_657060614378488_9025435964560940573_n

Met deze positieve gedachten is het eens zo leuk om hier heel de maand augustus als een beest te trainen in functie van het WK in Maui. Nu weet ik tenminste dat ik het kan.

 

 

Plaats een reactie via facebook

3 Reacties Geplaatst in All over the world, Geen categorie, Race Reports Getagged , , , , , , , ,

XTERRA Italia

1017496_605125686188882_1623998858_n

Wat een fantastisch land. Mooie wedstrijd ook aan Lago di Scanno en het prachtige bergdorpje Scanno.

IMG_0959 IMG_1199

IMG_1073

De dagen voor de wedstrijd verliepen zeer ontspannen in het gezelschap van Jasmin en onze XTERRA vrienden van over de hele wereld.

IMG00434-20130719-2105 IMG00437-20130719-2107 1077237_10151816767241015_828493754_o

 

De parcoursverkenningen verliepen eigenlijk wel iets minder ontspannen: super zwaar door de hitte, de hoogte, de hoogtemeters en de modder die gepaard ging met het dagelijks onweer in de namiddag. Het was ook een ware aanslag op het fietsmateriaal: elke dag brak er wel iets bij iemand door de hevige schokken bij de technische afdalingen.  Allemaal geen probleem, want we kregen er een hele hoop fun voor in de plaats.

BILD0239 BILD0243 IMG_1173

Tijdens de wedstrijd voelde ik meteen dat het super goed zat. Ik zwom de eerste meters op kop en kon dan aansluiten bij de kopgroep aangevoerd door Defaveri. Na 400m kreeg ik een enorme kwak water binnen en moest hier enkele seconden van bekomen. Daarna zwom ik de ziel uit mijn lijf om terug bij de kopgroep te geraken. Bij een korte looppassage na 1000m kreeg ik steken in mijn zij van die grote slok water. Ik kon toen niets anders dan wat gas terug nemen en kwam zo toch nog als 5de uit het water op minder dan een minuut van Stoltz en Defaveri.

BILD0276 BILD0281

Na een snelle wissel zat ik als 4de op de fiets. In het begin van de fietsproef werd ik regelmatig voorbij gestoken, maar in de tweede helft was het opnieuw mijn beurt om posities op te schuiven. Hoe leuk dat ook was, ik kon er niet echt van genieten want ik kreeg te kampen met pijn in de onderrug. Ik had hier de week voordien in Den Haag ook enorm veel last van gehad door een verkeerde positie op de fiets en die pijn was nog maar 48u verdwenen. De sfeer en het gejuich van de Italianen als we door hun bergdorpje over de trappen zoefden zorgden er dan weer voor dat ik de pijn vergat.

BILD0285 JT bike2 JT bike

Ik begon als 6de te lopen met een zeer goed gevoel. De rugpijn verminderde en ik was er zeker van dat ik nog enkele plaatsen ging opschuiven. Af en toe kreeg ik te kampen met die steken die ik eerder al bij het zwemmen kreeg, maar ik kon die pijn min of meer verbijten zolang ik me sterk op mijn ademhaling focuste.

BILD0287

Halfweg het looponderdeel had ik nog niemand ingehaald. Jammer genoeg naderde Asa Shaw zeer snel op de zwaarste helling van het parcours.

JT run

Aan de voet van de klim had ik nog een 40seconden voorsprong. Na de klim was ik op achtervolgen aangewezen. In de laatste kilometer kwam ik nog op 20seconden, maar uiteindelijk moest ik me toch neerleggen bij die 7de plaats. De eerste minuten was ik vooral ontgoocheld omdat ik het gevoel had dat er meer had ingezeten. Achteraf kan ik mijn resultaat beter aanvaarden en me er aan optrekken. Uiteindelijk is dit mijn beste resultaat van de voorbije twee jaar en zijn er verschillende fases geweest waarin ik echt goed was. Het blijft verder zoeken naar de perfectie.

JT run 1 BILD0294

Conrad Stoltz (RSA) won de wedstrijd op zeer overtuigende mannier voor Nico Lebrun (FRA) en Nico Pfitsenmaier (GER). Het opmerkelijke aan dit podium is dat ze alle 3 ouder zijn dan 40 jaar!

BILD0312 BILD0307

BILD0316

De dagen na de wedstrijd namen we wat vakantie in Italië. Pizza is mijn lievelingsgerecht dus zat ik in Italië wel goed. En wie maakt de beste pizza’s van de wereld? De wereldkampioen natuurlijk! Dus wij daar naartoe!

BILD0330

Ik vroeg hem naar zijn geheim in de veronderstelling dat ik een kort en mysterieus antwoord zou krijgen. Niets was minder waar! Minuten lang gaf hij al zijn geheimen prijs. In het kort komt het hier op neer: versheid en kwaliteit van de producten (ok, dit is niet echt verrassend) en (let nu goed op) de timing wanneer het deeg in de oven gaat. Pas 4 dagen nadat het deeg gemaakt wordt mag het belegd worden en in de oven gaan. Het komt zelfs op enkele uren aan.

BILD0337

Omdat het uiteindelijk vakantie was bestonden de daaropvolgende dagen uit het volgende: ontspannen, relax trainen en eten. Veel en extreem lekker eten.

IMG00447-20130722-2223 IMG00446-20130722-2153 IMG00443-20130722-1508 BILD0342

 

 

 

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in All over the world, Race Reports Getagged , , , , , , ,

XTERRA Las Vegas

Goed begonnen is half gewonnen. XTERRA Las Vegas was een persoonlijk succes. Het was misschien niet de beste race uit mijn carrière, maar dat was ook de bedoeling niet. De zaken waaraan ik de voorbije winter gewerkt heb verliepen perfect. Een opsteker om te weten dat ik “right on track” ben.

Het zwemmen ging goed, niet super. Samen met wereldkampioen Conrad Stoltz kwam ik als 7de uit het water. Na de wissel reden de leiders niet ver voor ons uit maar in tegenstelling tot Stoltz besloot ik om de kloof niet in één ruk te dichten. Gedurende de mountainbikeproef werd het broeiheet en ik besloot om zeker niet te forceren. Ik kon enkele plaatsen opschuiven maar verloor ook 2 posities toen eerst Middaugh en later Lebrun me passeerden. Uiteindelijk begon ik als 8ste te lopen en diep in de finale haalde ik nog twee man bij. De kloof met winnaar Middaugh was kleiner dan verwacht wat een enorme boost geeft. Een perfecte seizoensstart.

Voor Ignace verliep de dag iets minder perfect. Gisteren reed hij bij de laatste verkenning achteraan lek (nota bene met mijn onlekrijdbare Maui-proof banden). Om zeker geen risico’s te nemen besloten we om voor de start door de mecanicien van dienst een nieuwe achterband te laten monteren. Toen Ignace na het zwemmen aan zijn fietst kwam stond hij alweer lek. Om een lang verhaal kort te maken: na vier lekke banden gaf hij nog niet op en bleef moedig verder strijden. Klasse! Hij deed de wedstrijd, ver onder zijn niveau, uit. Volgende keer zal hij ongetwijfeld minder pech hebben en dan zit er zeker een mooi resultaat in.

Omdat we na 1500m zwemmen in ijskoud water, 30km mountainbiken en 10km lopen door een woestijn van zand en rotsen nog niet uitgekeken waren op de natuur van Las Vegas besloten we de Red Rock Canyon te bezoeken. Meteen toen we toekwamen werden we omgedoopt tot ramptoeristen. Een klimmer was van de rotsen getuimeld een moest per helikopter gered worden.

Dit bracht ons op het idee om die rotsen ook te beklimmen. Ideaal om enkele uren na een wedstrijd de vermoeidheid uit het benen te krijgen, of toch niet. Ignace bleek nog altijd in zijn wedstrijdritme te zitten en bleef maar klimmen en springen.

Al hijgend probeerde ik zijn lange benen te volgen, maar hoe hard ik ook mijn best deed, hij ging te snel. Zijn klim- en daaltechniek is een pak beter en met zijn lange benen speelde hij ook wel vals. Of lag het misschien aan zijn Nike Air 180 schoenen?

Hier op de top:

 En zo zag de top er halverwege uit:

Soms was het smal, soms was het steil:

Kijk, daar staat onze pick-up truck! Oei, maar dan moeten we eerst beneden geraken:

Alles bij mekaar was dit dus een onvergetelijk dag. Morgen gaan we Las Vegas centrum en de bijhorende casino’s onveilig maken. We zullen er verblijven in het Luxor hotel. Maar nu eerst dit opgeruimd krijgen voor morgenvroeg…

Plaats een reactie via facebook

5 Reacties Geplaatst in Just Blogging, Race Reports Getagged , , , , , , , ,