Berichten met tag: European Xterra Tour

XTERRA Czech

Leuk uitzicht vanuit onze kamer

IMG00455-20130807-1742

 

Jasmin kon het niet laten om haar ook eens te laten gaan

IMG00456-20130807-1903

 

Een ingenieur van Look Bikes wil mijn bike wel eens testen

1185848_10201838970675078_1592836284_n

582293_10201838969475048_1982739780_n

Als we XTERRA Greece even buiten beschouwing nemen is dit al mijn 4de XTERRA op rij die ongeveer volgens hetzelfde patroon verloopt: goed zwemmen, zonder te forceren op de fiets in de top 5 terechtkomen, dan wegzakken en in het lopen moeten knokken voor een top 10 plaats. Allemaal goed en wel, maar ik wil weer.

1081093_561480383888134_1955029362_n

In Tsjechië was het dus niet anders. Zonder enige moeite kwam ik met een omvangrijke groep uit het water.

1082243_561480380554801_849649221_n

 

992289_561480377221468_2045351268_n

 

BILD0399

Ik voelde me super goed maar besloot toch mijn eigen tempo te rijden en niet iedereen van mijn zwemgroep te volgen. Na enkele fantastische afdalingen waarbij ik heel wat plaatsen en tijd goedmaakte belandde ik dan plots op de 5de plaats.

1000572_10200760492394742_550983541_n 1167901_561480373888135_1603100481_n BILD0401

De eerstvolgende kilometers bergop gingen ook vlot en ik kon mijn plaats vasthouden. Maar op de vlakkere stukken in de tweede helft van het mountainbikegedeelte moest ik regelmatig eens iemand laten voorgaan. “Niet panikeren, ik haal ze wel weer in bij het lopen” was mijn gevoel op dat moment.

BILD0402

Dat gevoel was tijdens de eerste loopkilometers ver te zoeken. Ik begon als 10de aan het lopen en na 5km strompelen liep ik nog altijd als 10de. In plaats van plaatsen te winnen was ik uiterst bang dat ik posities zou verliezen en buiten de top 10 zou eindigen.

BILD0411

Plots ging het dan toch beter. En dan plots extreem goed. Ik begon te lopen alsof ik één van de Borléés was en kon dit tot aan de finish volhouden. Een zalig gevoel, afzien maar toch vliegen. In die roes was ik blijkbaar nog iemand voorbijgestoken waardoor ik als 9de finishte.

BILD0415 1078050_561480367221469_340036311_n

Conclusie: de conditie is zeker goed en de miserie van vorig jaar kan ik nu wel helemaal achter mij laten. Dat is volledig onder controle. Wat nu echt moet opgelost worden is het minder presteren in het midden van de wedstrijd. Ondanks dat 9de nu ook geen immens straf nummer is ben ik toch tevreden. Ik VOEL dat het goed zit, ik VOEL me goed.

1175491_10201838967034987_1085467091_n

Plaats een reactie via facebook

2 Reacties Geplaatst in Race Reports Getagged , , , ,

New “Kiosk” car!

Had some anabolic steroid leftovers and gave it to my Kiosk Fiat 500, this is the result:

Much better suited for an XTERRA road trip to Czech and Germany. What an amazing sponsor, thank you “Make The Group“!

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging Getagged , , , , ,

XTERRA Italia

Het voelt wat vreemd aan om een verslag van mijn trip naar Sardinië te schrijven op de dag dat Rutger Beke aankondigde te stoppen met triatlon. Rutger heeft altijd, en op verschillende manieren, een grote rol in mijn carrière gespeeld. Het zijn de eerste uren van mijn leven als triatleet waarin ik niet meer kan dromen hem ooit te kunnen kloppen. Bizar.

XTERRA Italy dus…

Zwemmen: matig.
Wanneer ik meer dan 2 minuten op de leiders verlies kan ik moeilijk enthousiast worden. Toch was het lang niet slecht. Zeker al een pak beter dan in Geel enkele weken geleden. Tegen het wk in oktober zal het wel in orde zijn.

Mountainbiken: goed.

Zonder forceren opgeschoven van de 7de naar de 4de plaats. Nooit in de problemen gekomen. Technisch perfect gereden. De Tomac Carbide SL vloog over de rotsen en keien. Tijdens de parcoursverkenningen had ik nog wat geëxperimenteerd met de afstelling van de voor- en achtervering. Het was een zalig gevoel om met een perfect afgestelde bike te racen. Ik verwachte de ganse race dat ik zou ingehaald worden door Luxem, Lebrun en Leitch, maar niemand kwam. Aan mijn rood Skinfit pakje te zien hadden die 36 lastige kilometers toch hun sporen nagelaten.

Lopen: matig/goed.

Een topprestatie was het zeker niet, maar goed genoeg om geen plaats(en) meer te verliezen. Ik kwam een beetje terug op Ben Allen die 3de liep, maar ik kon hem nooit bedreigen.

Eindresultaat:
yessssssssssss. Ik ben erg tevreden met de behaalde 4de plaats. Waarom? Ik eindig voor mannen waarvan ik verwachtte dat ik ze pas voor het eerst in Maui zou kloppen. Het is altijd een aangename verrassing om op een hoger niveau te zitten dan je verwacht. Met de immense progressie die ik nog kan maken dit seizoen is dit dus fantastisch nieuws.

En dan het mindere nieuws. Ik ben zaterdagavond ziek beginnen worden. Zondag heb ik dan de wedstrijd gedaan met gelukkig alleen maar keelpijn. Maar voor, en zeker na de race voelde ik me zeer slecht. Jammer genoeg ben ik nu echt ziek en moet ik rusten. Maar ik durf niet te klagen. Ignace viel tijdens de parcoursverkenning en liep naast enkele diepe snijwonden ook nog wat gebroken ribben op. Hierdoor kon hij niet starten. Na zijn vier lekke banden in Xterra Las Vegas heeft hij ook nu weer pech gehad.

Toch heeft hij nog kunnen genieten van al wat XTERRA Italy te bieden had. Zon, zee, fantastische mensen, een onbeschrijfbare sfeer en een perfecte organisatie.

 

Ciao

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , ,

Xterra Zwitserland, 2×6

“Onhandige sukkelaar”, dit spookt nu toch wel al een tijdje door mijn hoofd. Aan de basis ben ik dit, maar door veel te oefenen lukt alles na een tijd. Zwemmen, fietsen, lopen, maar ook dagelijkse dingen moet je leren. Sommigen kunnen alles meteen, bij mij duren sommige dingen wat langer omdat ik telkens de perfectie nastreef. In triatlonwedstrijden komen er zo ook bijvoorbeeld de wissels (overgang van de ene sport naar de andere) bij. Toen ik met triatlon startte verloor ik hier veel te veel tijd. Tot ik dit als nieuweling uren aan een stuk thuis begon te trainen. Met de wetsuit in de douche, naar buiten lopen, wetsuit uittrekken, helm aan en de fiets op. Uiteindelijk lukte het me aardig en verlies ik hier nooit tijd mee in wedstrijden.

In Zwitserland moesten we zes keer door een rivier tijdens het mountainbiken. Hier vind je een deel hiervan terug:

De reden van dit vreemde parcours: Bijna heel het fietsparcours liep door velden die privé-eigendom zijn. We reden dus door een wei zolang er toelating was, doken dan de rivier in om deze als baan naar de volgende wei te gebruiken, kropen er dan uit en reden dan weer in zo een wei verder. Belachelijk en stom parcours, maar dit was voor iedereen hetzelfde. Nico Lebrun zag het helemaal al niet zitten en bleef thuis en Felix Schumann plande een andere wedstrijd. Meteen 2 favorieten minder en voor mij de kans om gezien mijn goede conditie echt voorin te eindigen.

De wedstrijd begon goed. Ik kwam als 8ste uit Lac Léman en kon vlot naar de kopgroep rijden. Waaw, cool, voor het eerst sinds lang helemaal voorin in een grote Xterra race. Topfavoriet Franky Batelier viel meteen uit door een lekke band. Even later kwamen we de eerste, en langste rivierpassage tegen. Gesukkeld dat ik daar heb, niet normaal. Die andere gasten liepen met de fiets in hun hand vlak voor mij en ik kon niet volgen. Het leek alsof er voor hun helemaal geen water door die rivier stroomde en ik door lopende beton moest kruipen. Ik zag de kopgroep zo van mij wegstappen. Eens op het droge kon ik mijn achterstand snel halveren maar jammer genoeg moesten we alweer de rivier in. Hier sukkelde ik nog harder en wanneer ik opnieuw de mtb opkon was de kopgroep gaan vliegen en bleef ik alleen achter. De rest van het mountainbiken ben ik alles blijven geven om terug te komen, maar zonder succes. Ik vermoed dat ik bij elke rivierpassage ook weer wat extra tijd verloor.

Ik begon als zesde te lopen en finishte als zesde. Hier niets speciaal te melden. Triestig resultaat aangezien 3 van de 4 topfavorieten niet deelnamen of finishten. Maar de conditie is zeer goed en in Maui vind ik een parcours op mijn maat. Olivier Marceau won, Yeray was zeer knap 2de en Diets werd 3de. 4de plaats was voor een Engelsman en de 5de plaats ging naar een Australiër. 

Moet ik nu met mijn mountainbike in de hand door rivieren gaan lopen op training om me volgend jaar tijdens Xterra Zwitserland minder belachelijk te maken? Indien het parcours in 2011 ongewijzigd blijft zal er niets anders opzitten.

Wat wel een opsteker was: ik eindigde als 6de in de European Xterra Tour en doe daarmee een pak beter dan ik verwacht had. Ik eindigde 4x in de top10 en dit was genoeg voor een 6de plaats.

Nu volgen er 6 weken zonder wedstrijden en zonder afleidingen. Alleen maar kei hard trainen.

Ps: als je zaterdag honger hebt kan je altijd hier terecht, je bewijst er me een grote dienst mee

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , , , , ,