Berichten met tag: Italia

XTERRA Italia

10495325_10203508264219892_3013278403645644963_o

Aan wedstrijden in Italië deelnemen is altijd één groot feest. Pro meetings, race briefings en photoshoots vinden zelden plaats op het geplande tijdstip, maar we krijgen er een portie avontuur voor in de plaats. Als er een groot off-road triatlon evenement in Italië plaatsvindt moet er dus al veel gebeuren om mij daar niet aan de start te zien.

Het avontuur begon al van de eerste seconde. Hoe krijg je een bende Hongaren, Tsjechen, Belgen, Fransen, Italianen en een Schot met al hun materiaal in 2 minibusjes? Wouter Beckers kreeg bijna een hartaanval toen er beslist werd om zijn fiets met één dun elastiekje op het dak te binden.

DSC_1156

Maar na enkele pogingen kregen we de deuren dicht en vertrokken we vanuit Rome naar Scanno, een bergdorpje in de Abruzzen. Het decor veranderde dan ook naarmate we dichter bij onze eindbestemming kwamen.

DSC_1159

10574394_704125899636304_1804205680492144880_n

DSC_1165

Vorig jaar was dit al het meest technische parcours van alle XTERRA’s, maar ook de wedstrijd met het meeste klim- en daalwerk. Zowel op de mountainbike als bij het trailrunnen. De dagen voor de wedstrijd werd er dus vooral gepraat over hoe technisch deze wedstrijd is. Wouter en ik moesten daar eigenlijk om lachen, want in vergelijking met een mountainbike XCO wedstrijd blijft dit soort omlopen kinderspel. Bij XTERRA wedstrijden, waar meestal wat grindpaden als omloop worden aangeboden, is dit dus een nieuwigheid. Terwijl de anderen zich zorgen maakten konden wij vooral chillen en van Italië genieten.

DSC_1174 10406536_810369005664548_1719190316588796357_n DSC_1182

Er stonden ook nog enkele opdrachten op het programma. Altijd leuk om iets terug te doen voor de sponsors, de supporters en de organisatie!

Xterra_Italy_Scott_Interview 10347504_10204968993014202_3489609050682456777_nDe meeste trainingen en verkenningen werkten we in groep af. Lieven was opnieuw mee om van heel dit avontuur een aflevering van This Is Thijs op JTTV te maken. Naast Lieven en Wouter waren ook niet-Belgen Colin Clément en Elisabetta Curridori van de partij.

De dag voor de wedstrijd gingen Elisabetta en ik nog wat loszwemmen met de paparazzi in ons zog.

10527722_10204204490096278_5554401444082251872_n

1502326_10203508255059663_9133258443530968047_o

10549233_10203508893755630_3935254684352400011_o

 

De wedstrijd zelf dan!

Materiaal:
Wetsuit: Sailfish G-Range
Tri suit: Skinfit Plasma
Bike: Scott Spark 900SL size L
Fork: 88+ tuned Lefty
Wheels: Notubes ZTR Valor Carbon
Seat: Cobb Cycling SHC DRT
Shades: Oakley Radar Lock
Grips: ESI Grips Racer’s Edge
Helmet: Lazer Z1
Cycling shoes: Rocket 7 customized by KC
Running shoes: Saucony Kinvara TR2 customized by WatermolenSport
Nutrition: BOOOM Gels, Red Bull, water

DSC_1202

Het zwemmen verliep vlot en ik kon als 6de aan het fietsen beginnen.

JT swim

foto 1

Het was een enorme opsteker dat ik na een kwartier fietsen nog altijd in het gezelschap van de sterkste fietsers uit onze sport aan het rijden was, zonder te forceren. Toen we een soort city downhill doorheen de smalle straten en trappen van Scanno voorgeschoteld kregen beleefde ik het hoogtepunt van mijn carrière. Allee, dat is waarschijnlijk wat overdreven, maar het was wel heel erg cool om in deze passage al mijn metgezellen achter te laten.

JT

Het doet me dromen van off-road triatlons met veel meer technische passages waarbij ik mijn troeven nog iets meer zou kunnen uitspelen. Nadat ik me even de beste city downhiller ter wereld waande was het weer back to reality. Een klim van 40min zou de wedstrijd in een min of meer beslissende plooi doen vallen. Ruzafa en Carloni klommen te snel, maar voor de rest was er niemand echt beter. Stoltz en Currie hadden sneller gezwommen, die zaten zelfs nooit in onze groep.

JT bike 2

Nadat we eindelijk boven waren begon het echte feest. Voor het eerst een echte afdaling in een XTERRA, en dat hebben er veel geweten want het was ook nog eens beginnen regenen. Terwijl Asa Shaw en ik ons aan het uitleven waren, was de rest aan het wenen en aan het beseffen was mountainbiken eigenlijk is. Serrano reed zijn achterderailleur stuk, Lassonde brak zijn neus en Downie, Pyot en Kubicek hebben volgens mij alleen nog maar op hun rollen gemountainbiked want ook zij waren nergens meer te bespeuren. En dit was nog maar de eerste van drie afdalingen.

994452_657060144378535_7582326165742770512_n

10543656_657060134378536_1609114604104449330_n

Shaw bleek uiteindelijk te sterk te zijn voor mij en ik moest hem laten gaan. Geen schande, hij eindigde vorig jaar 2de op het WK in Hawaii. Ook de anderen die voor me uitreden haalden allemaal top resultaten op het WK.

10513289_10203702218789290_3658927089691452661_n

De wedstrijd was nog maar halfweg, maar ik besefte dat als ik geen inzinking zou krijgen ik een 6de plaats kon bemachtigen. En dit op een heel zwaar parcours, een lange wedstrijd, met een zeer sterke bezetting, beseffende dat ik sinds 2011 nooit meer beter deed dan een 7de plaats.

JT bike

Van Professor Hespel van het Bakala trainingcenter kreeg ik de voorbije maand nog wat tips omdat ik dit seizoen zoveel sukkelde met inzinkingen tijdens de wedstrijden. Gedurende de wedstrijd bleef ik me dus focussen op mijn vocht- en energieopname.

10388667_706164292765798_1825331036003939385_n

Ik sprong als 6de en met een zeer fris gevoel van de fiets. Een unieke ervaring! Ik liep de zware trailrun met veel kracht en energie, zonder inzinking. Opnieuw een unieke ervaring.

10350627_706164309432463_2591439247537190340_n

10506673_10203702332192125_9013305130654137882_o

Het resultaat was dat niemand meer terugkwam en ik 6de finishte. Ik had met voor het eerst van start tot finish volledig kunnen geven in een lange wedstrijd. Een opmerkelijk feit is dat de top 8 door 8 verschillende nationaliteiten bezet werd. En deze kwamen uit Europa, Afrika en Oceanië.

10536824_10153043387049829_8180608796378695002_o

Het is vreemd, maar ik kon mijn tranen niet meer bedwingen. 6de is niet echt een spectaculair resultaat, maar deze prestatie betekent voor mij veel meer dan mijn overwinning in Lanzarote of mijn bronzen medaille op het EK. Dat waren prestaties die ik als vanzelfsprekend vond. Voor het afleveren van een goede prestatie in een lang en zwaar evenement heb ik jaren moeten werken en wachten. Het is soms frustrerend als ik zie hoe gemakkelijk en snel het bij andere jongens komt, bij mij heeft het heel erg lang geduurd.

10458644_657060614378488_9025435964560940573_n

Met deze positieve gedachten is het eens zo leuk om hier heel de maand augustus als een beest te trainen in functie van het WK in Maui. Nu weet ik tenminste dat ik het kan.

 

 

Plaats een reactie via facebook

3 Reacties Geplaatst in All over the world, Geen categorie, Race Reports Getagged , , , , , , , ,

XTERRA Italia

1017496_605125686188882_1623998858_n

Wat een fantastisch land. Mooie wedstrijd ook aan Lago di Scanno en het prachtige bergdorpje Scanno.

IMG_0959 IMG_1199

IMG_1073

De dagen voor de wedstrijd verliepen zeer ontspannen in het gezelschap van Jasmin en onze XTERRA vrienden van over de hele wereld.

IMG00434-20130719-2105 IMG00437-20130719-2107 1077237_10151816767241015_828493754_o

 

De parcoursverkenningen verliepen eigenlijk wel iets minder ontspannen: super zwaar door de hitte, de hoogte, de hoogtemeters en de modder die gepaard ging met het dagelijks onweer in de namiddag. Het was ook een ware aanslag op het fietsmateriaal: elke dag brak er wel iets bij iemand door de hevige schokken bij de technische afdalingen.  Allemaal geen probleem, want we kregen er een hele hoop fun voor in de plaats.

BILD0239 BILD0243 IMG_1173

Tijdens de wedstrijd voelde ik meteen dat het super goed zat. Ik zwom de eerste meters op kop en kon dan aansluiten bij de kopgroep aangevoerd door Defaveri. Na 400m kreeg ik een enorme kwak water binnen en moest hier enkele seconden van bekomen. Daarna zwom ik de ziel uit mijn lijf om terug bij de kopgroep te geraken. Bij een korte looppassage na 1000m kreeg ik steken in mijn zij van die grote slok water. Ik kon toen niets anders dan wat gas terug nemen en kwam zo toch nog als 5de uit het water op minder dan een minuut van Stoltz en Defaveri.

BILD0276 BILD0281

Na een snelle wissel zat ik als 4de op de fiets. In het begin van de fietsproef werd ik regelmatig voorbij gestoken, maar in de tweede helft was het opnieuw mijn beurt om posities op te schuiven. Hoe leuk dat ook was, ik kon er niet echt van genieten want ik kreeg te kampen met pijn in de onderrug. Ik had hier de week voordien in Den Haag ook enorm veel last van gehad door een verkeerde positie op de fiets en die pijn was nog maar 48u verdwenen. De sfeer en het gejuich van de Italianen als we door hun bergdorpje over de trappen zoefden zorgden er dan weer voor dat ik de pijn vergat.

BILD0285 JT bike2 JT bike

Ik begon als 6de te lopen met een zeer goed gevoel. De rugpijn verminderde en ik was er zeker van dat ik nog enkele plaatsen ging opschuiven. Af en toe kreeg ik te kampen met die steken die ik eerder al bij het zwemmen kreeg, maar ik kon die pijn min of meer verbijten zolang ik me sterk op mijn ademhaling focuste.

BILD0287

Halfweg het looponderdeel had ik nog niemand ingehaald. Jammer genoeg naderde Asa Shaw zeer snel op de zwaarste helling van het parcours.

JT run

Aan de voet van de klim had ik nog een 40seconden voorsprong. Na de klim was ik op achtervolgen aangewezen. In de laatste kilometer kwam ik nog op 20seconden, maar uiteindelijk moest ik me toch neerleggen bij die 7de plaats. De eerste minuten was ik vooral ontgoocheld omdat ik het gevoel had dat er meer had ingezeten. Achteraf kan ik mijn resultaat beter aanvaarden en me er aan optrekken. Uiteindelijk is dit mijn beste resultaat van de voorbije twee jaar en zijn er verschillende fases geweest waarin ik echt goed was. Het blijft verder zoeken naar de perfectie.

JT run 1 BILD0294

Conrad Stoltz (RSA) won de wedstrijd op zeer overtuigende mannier voor Nico Lebrun (FRA) en Nico Pfitsenmaier (GER). Het opmerkelijke aan dit podium is dat ze alle 3 ouder zijn dan 40 jaar!

BILD0312 BILD0307

BILD0316

De dagen na de wedstrijd namen we wat vakantie in Italië. Pizza is mijn lievelingsgerecht dus zat ik in Italië wel goed. En wie maakt de beste pizza’s van de wereld? De wereldkampioen natuurlijk! Dus wij daar naartoe!

BILD0330

Ik vroeg hem naar zijn geheim in de veronderstelling dat ik een kort en mysterieus antwoord zou krijgen. Niets was minder waar! Minuten lang gaf hij al zijn geheimen prijs. In het kort komt het hier op neer: versheid en kwaliteit van de producten (ok, dit is niet echt verrassend) en (let nu goed op) de timing wanneer het deeg in de oven gaat. Pas 4 dagen nadat het deeg gemaakt wordt mag het belegd worden en in de oven gaan. Het komt zelfs op enkele uren aan.

BILD0337

Omdat het uiteindelijk vakantie was bestonden de daaropvolgende dagen uit het volgende: ontspannen, relax trainen en eten. Veel en extreem lekker eten.

IMG00447-20130722-2223 IMG00446-20130722-2153 IMG00443-20130722-1508 BILD0342

 

 

 

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in All over the world, Race Reports Getagged , , , , , , ,

Custom Northwave Tribute

Gilbert, Cancellara, the Schleck brothers…I could be in worse company! Since this year I’m sponsored by Northwave Italy, the best cycling shoe brand in the world. Italian style off course. It’s an amazing deal, they even made me my own custom XTERRA shoes: the triathlon upper from the Northwave Tribute, paired with an mtb sole. A dream come true.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging Getagged , , , ,

XTERRA Italia

Het voelt wat vreemd aan om een verslag van mijn trip naar Sardinië te schrijven op de dag dat Rutger Beke aankondigde te stoppen met triatlon. Rutger heeft altijd, en op verschillende manieren, een grote rol in mijn carrière gespeeld. Het zijn de eerste uren van mijn leven als triatleet waarin ik niet meer kan dromen hem ooit te kunnen kloppen. Bizar.

XTERRA Italy dus…

Zwemmen: matig.
Wanneer ik meer dan 2 minuten op de leiders verlies kan ik moeilijk enthousiast worden. Toch was het lang niet slecht. Zeker al een pak beter dan in Geel enkele weken geleden. Tegen het wk in oktober zal het wel in orde zijn.

Mountainbiken: goed.

Zonder forceren opgeschoven van de 7de naar de 4de plaats. Nooit in de problemen gekomen. Technisch perfect gereden. De Tomac Carbide SL vloog over de rotsen en keien. Tijdens de parcoursverkenningen had ik nog wat geëxperimenteerd met de afstelling van de voor- en achtervering. Het was een zalig gevoel om met een perfect afgestelde bike te racen. Ik verwachte de ganse race dat ik zou ingehaald worden door Luxem, Lebrun en Leitch, maar niemand kwam. Aan mijn rood Skinfit pakje te zien hadden die 36 lastige kilometers toch hun sporen nagelaten.

Lopen: matig/goed.

Een topprestatie was het zeker niet, maar goed genoeg om geen plaats(en) meer te verliezen. Ik kwam een beetje terug op Ben Allen die 3de liep, maar ik kon hem nooit bedreigen.

Eindresultaat:
yessssssssssss. Ik ben erg tevreden met de behaalde 4de plaats. Waarom? Ik eindig voor mannen waarvan ik verwachtte dat ik ze pas voor het eerst in Maui zou kloppen. Het is altijd een aangename verrassing om op een hoger niveau te zitten dan je verwacht. Met de immense progressie die ik nog kan maken dit seizoen is dit dus fantastisch nieuws.

En dan het mindere nieuws. Ik ben zaterdagavond ziek beginnen worden. Zondag heb ik dan de wedstrijd gedaan met gelukkig alleen maar keelpijn. Maar voor, en zeker na de race voelde ik me zeer slecht. Jammer genoeg ben ik nu echt ziek en moet ik rusten. Maar ik durf niet te klagen. Ignace viel tijdens de parcoursverkenning en liep naast enkele diepe snijwonden ook nog wat gebroken ribben op. Hierdoor kon hij niet starten. Na zijn vier lekke banden in Xterra Las Vegas heeft hij ook nu weer pech gehad.

Toch heeft hij nog kunnen genieten van al wat XTERRA Italy te bieden had. Zon, zee, fantastische mensen, een onbeschrijfbare sfeer en een perfecte organisatie.

 

Ciao

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , ,

Steeds beter

Toch fantastisch wanneer alles stilaan in de plooi begint te vallen. Ik heb nog veel werk, nog heel veel eigenlijk om in absolute topvorm te zijn. Maar het enige doel dit jaar is een knalprestatie neerzetten op het WK Xterra eind oktober in Hawaii. Dit zijn nog 20 weken. Perfect dat het nu met zo weinig training al begint te draaien.

Het zwemmen op het EK Xterra in Sardinië verliep zeer vlot. Na enkele honderden meters was ik samen met Marceau op de 3de plaats aan het zwemmen. Wetend dat ik met mijn 6km zwemmen per week eigenlijk geen basis heb om dit te blijven volhouden heb ik me dan maar laten uitzakken om rustig achteraan de kopgroep mee te zwemmen. Gelukkig want naar het einde toe begon ik al wat meer moeite te krijgen met dit tempo. Tja dat komt er waarschijnlijk van wanneer je niet langer dan 2000m per training zwemt.

Op de fiets heb ik eigenlijk heel de tijd met Yeray Luxem gereden, al hebben we mekaar amper gezien. Bergaf nam ik telkens een redelijke voorsprong, op het vlakke reed hij deze kloof dan weer dicht. Groot was mijn verbazing dat ik telkens rond de 8ste plaats aan het fietsen was. Het was de eerste keer dat ik hier met mijn Tomac Type X Barracuda fiets aan de start stond. In het verleden reed ik hier altijd met mijn fully. Maar die Tomac is echt een fantastische wedstrijdbike.

Het lopen ging niet echt vlot, maar ik kon wel een aanvaardbaar tempo aanhouden. Yeray liep meteen van me weg maar kon ook niemand meer inhalen. Niemand kwam me nog bedreigen dus kon ik ontspannen en heel tevreden als 8ste van Europa de aankomst bereiken.

Nu de conclusie, hoe valt deze prestatie in te schatten?

*alle Europese toppers waren aanwezig, in Portugal was ik ook 8ste maar daar waren maar enkele van de toppers aanwezig

*We gaan even de beste Europese Xterra atleet (Franky Batelier) van de voorbije 2 seizoenen als waardemeter gebruiken. In Portugal eindigde ik 12min36 achter Franky. Nu, op het EK, een wedstrijd die 10min langer duurde dan in Portugal bedroeg mijn achterstand 9min. En dit is slecht 2 maanden later.

*Nu we toch met tijden bezig zijn. In 2008, mijn laatste seizoen voor ik er een jaar mee kapte, eindigde ik 4de op dit EK. Op hetzelfde parcours kwam ik slechts 2min40 na de winnaar over de eindmeet. Binnen 10weken zal ik opnieuw op dit niveau zitten, nog eens 10 weken later zal ik vliegen in Hawaii.

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , , , , ,