Berichten met tag: looptechniek

Eerste doorbraak

Een maand geleden vonden we eindelijk wat er schort met mijn looptechniek. Hier vind je het verslag met alle details. Ondertussen werd ik aan een uitgebreide videoanalyse bij Watermolensport onderworpen. De aanwezigheid van heel wat specialisten maakten van deze onderneming een succes. Wat door Roel een maand geleden in gang werd gezet, werd bij de videoanalyse verder uitgediept door trainers, kinesisten en loopanalyse-expert Erik Huyberechts. Na overleg tussen alle partijen vonden we plots een houding waarbij ik veel efficiënter loop. Ook moeten mijn hamstrings een behandeling ondergaan om hun originele kracht en soepelheid te verkrijgen. Gelukkig kan ik hiervoor op mijn osteopaat Alexis Herremans rekenen. Het is een pijnlijke behandeling, dus dat is alvast goed nieuws. In het hoofd van een sporter staat afzien gelijk aan vooruitgang. De behandeling gaat nog enkele weken is beslag nemen en Alexis vertrouwde me toe dat het steeds minder pijnlijk zal worden. Al vraag ik me wel af hoe er ooit naalden door mijn hamstrings zullen gaan zonder pijn te lijden.

Jammer genoeg brak ik in de periode van de loopanalyse mijn rib bij het mountainbiken waardoor ik een tijdje niet aan lopen toekwam. Zeer ongeduldig en benieuwd wachtte ik af om de nieuwe techniek verder uit te testen. Ondertussen heb ik wel al enkele looptrainingen achter de rug en vandaag begon het plots allemaal heel erg gemakkelijk te gaan. Van een eerste doorbraak is dus zeker sprake. Maar ik word nog niet te euforisch. Er is nog heel veel werk aan de winkel vooraleer ik de nieuwe techniek 100% onder de knie zal hebben bij alle verschillende tempo’s. Alleen met geduld bereik je topprestaties. Toch hoop ik stiekem om al binnen 2 weken in Xterra Las Vegas te kunnen profiteren van de aanpassingen. Al was het maar een heel klein beetje…

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging Getagged , , , , , ,

Eindelijk

Vandaag vonden we eindelijk de oplossing van een raadsel. Al jaren vraag ik me af waarom ik niet kan springen, spinten en looptechniekoefeningen naar behoren uitvoeren. Als je mij één van die dingen ziet doen lijkt het wel alsof ik de minst sportieve mens ooit ben. Gelukkig hoef ik die dingen meestal niet te doen wanneer er veel mensen op staan te kijken. Alleen bij een startduik bij zwemcompetities zijn er toeschouwers die me in het water zien vallen ipv met een mooie duik naar voor te zien springen. Het is echt een belachelijk zicht, maar gelukkig neem ik niet meer deel aan zwemcompetities.

Op zich maakt het niet veel uit dat ik die dingen niet goed kan want in Xterra-wedstrijden of triatlons is dit nooit van toepassing. Of toch? Eigenlijk is elke pas die je zet bij het lopen een soort mini-sprong met één been. Dus is het eigenlijk wel heel belangrijk dat er toch een zeker niveau behaald wordt. Je moet niet ala Tia over twee meter kunnen hoogspringen om een degelijke loper te zijn, maar je moet op zijn minst toch enkele centimeters van de grond komen bij een sprong.

Samen met Roel Bockstal, de specialist bij uitstek in deze materie, ging ik opnieuw op zoek naar het antwoord. Eigenlijk had ik me er al bij neergelegd dat het nooit zou lukken. Ik heb de explosiviteit van een groeiend grassprietje en stak het uiteindelijk daarop. Vandaag was er eindelijk DE doorbraak. Ik ben al van in november meermaals per week en zeer hard met Roel aan het werken aan mijn kracht, lichaamsperceptie, plyometrie, lenigheid en explosiviteit. Dit met als doel om een beter atleet te worden en om dus uiteindelijk sneller (dan de rest) aan de aankomst te komen. We hebben dus ontdekt dat de hoek tussen mijn voet bijna ongewijzigd blijft bij het afduwen. Dit is dus een grote beperking. Alle sprongkracht en demping komt vanuit mijn knieën en niets (maar dan ook helemaal niets) vanuit mijn voeten, enkels en kuiten. Wanneer ik dit wel laat werken ben ik al na enkele seconden helemaal uitgeteld omdat ik 1) Er niet in slaag om de juiste prikkel vanuit mijn hersenen naar mijn voeten te sturen en 2) Wanneer we oefeningen vinden om mijn voeten en enkels toch te laten werken begeven mijn kuiten het door een gebrek aan kracht. Wat wil je, na 30 jaar ongebruikt te zijn is alles daar wat onderontwikkeld en vastgeroest.

Nu rest er ons dus werk, veel werk. “Ons” dat zijn, naast mezelf uiteraard, in de eerste plaats Roel, maar ook Erik Huybrechts (Watermolensport), Jacques Borlée (papa en coach van toplopers), Hamid (hoofdtrainer ZAT) en Kim (trainer ZAT) en Alexis Herremans (osteopaat).

Ik zit met een enorm “oef-gevoel”. Het zal nog hard afzien worden en ik zal nog duizenden herhalingen moeten doen van allerlei oefeningen. Het streven naar perfectie is de enige manier om de top te bereiken. Ondanks het feit dat ik dit jaar enorm veel aandacht en tijd aan het fietsonderdeel aan het besteden ben zal ik dus ook al aan dit loopprobleem werken. Ik zal nog minder loopkilometers maken, maar zal dus zeer veel tijd in het optimaliseren van mijn looptechniek steken. In Maui zal ik dit jaar (oktober) al over de lava vliegen met mijn Tomac mountainbike, maar tegen volgend jaar zal ik ook tijdens het lopen vliegen. Letterlijk dan, want ik zal van lavarots naar lavarots kunnen springen.

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in Just Blogging Getagged , , , , , , ,