Berichten met tag: mtb xc

Houffalize!

Wat een ervaring. De beste mountainbikers van de wereld stonden aan de start in Houffalize. Het was dus een unieke gelegenheid om eens tegen hen uit te komen. Niet dat ik met enige ambities aan de start stond. Die mannen zijn sowieso veel betere bikers, en hun wedstrijdseizoen is nu ook al volop bezig waardoor ze in topvorm verkeren.
Toch had ik enkele doelen:

1)stevig doorgaan bergop, m.a.w. echt diep gaan

2)technisch perfect rijden en de moeilijke afdalingen met een zekere flow nemen

3)geen verval kennen tijdens de tweede wedstrijdhelft, m.a.w. goed indelen

4)Niet lekrijden en ondanks het agressieve karakter van XC wedstrijden toch rustig blijven en het fietsmateriaal met respect behandelen.

Alleen het laatste puntje lukte niet volledig. Het schakelen vooraan van de kleine naar grote
plateau liep verschillende keren mis waardoor ik soms moest afstappen. Dit mag
niet meer gebeuren en moet vandaag of morgen opgelost worden. Dat ik nu in
Houffalize 62ste of 55ste finish maakt niets uit, maar een
plaats verliezen in een XTERRA door materiaalpech zou echt jammer zijn.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , , , ,

BK Show Malmédy

De mtb mannen kunnen er toch wat van hoor. De laatste 2uur voor de start van het BK mtb in Malmédy voelde ik me toch wel een buitenbeentje. En dan nog in het minst omdat ik geen echte wedstrijd mtb’er ben maar wel een triatleet. Er zijn namelijk in de mtb-wereld een heleboel ongeschreven wetten over hoe je je moet gedragen voor de wedstrijd. Toen ik vertelde dat ik het parcours ging verkennen werd ik vreemd bekeken. Blijkbaar had ik dit de dagen voordien moeten doen… Maar dat toertje was maar 5km, dus waarom niet? Ik heb me dan maar niet teveel aangetrokken van die eerste reacties en rustig het parcours gaan verkennen.

Tijdens de verkenning werd het me duidelijk waarom show zo een grote rol speelt in deze sport. Het is gewoon een deel van het geheel. Er zijn veel toeschouwers en die komen om geëntertaind te worden. Spectaculaire afdalingen, spannende strijd, valpartijen, knappe atleten, straffe prestaties, … en dit over bijna 7 ronden waarbij het publiek van bijna alles getuige is. Een mens zou voor minder met zijn looks en imago bezig zijn.

Ik voelde me tijdens de verkenning zelfs ongemakkelijk dat er zoveel volk langs de kant stond. Tijdens Xterra wedstrijden kom je af en toe eens iemand tegen, hier stonden ze op sommige plaatsen rijen dik. Echt fantastisch, de mensen schreeuwen je vooruit.

Een andere gewoonte is blijkbaar dat je vooral niet zelf je plan mag trekken maar dat er een hele entourage met je bezig is. Fiets afstellen, drinkbussen vullen, eten maken, … daar moet je je als renner dus niet mee bezighouden. Omdat ik dit allemaal zelf gedaan had was ik al een forfait aan het overwegen. Zou dit wel lukken? Zelf mijn bidons vullen en dan een wedstrijd doen? Zou ik daarvan slechte benen krijgen? Er moet toch een reden zijn waarom de andere renners dit niet doen… . Gelukkig kon ik toch ook een beetje van de Barracuda entourage en de entourage van trainingsmaat Jorgen Flion genieten. Samen met de Loits en Sam zorgden zij voor de bevoorradingen langs het parcours.

Een uur voor de start springt iedereen plots op de rollen voor de opwarming. Maar het is meer dan dertig graden, droog weer, en er zijn wegen genoeg! Dan moet je toch niet op de rollen gaan rijden?! Ik ben dan maar gewoon wat op en langs het parcours gaan rijden. Dat zal ook wel voldoende zijn zeker? Of toch niet? Krijg ik daar ook slechte benen van? Kan je alleen maar snel fietsen nadat je eerst een uur op de rollen gereden hebt bij meer dan 30°C? Weeral overweeg ik een forfait.

Eens aan de start voelde ik me eindelijk één van hun. Weg met de entourage, ieder voor zich. Omdat ik zelden aan mtb wedstrijden deelneem heb ik geen enkele ranking in een mtb klassement. Dit betekent dus achteraan vertrekken. Geen probleem, meteen na de start volgt er een lange startklim. Ik zou daar wel al wat plaatsen kunnen opschuiven.

Na het wegvallen van Paulissen (betrapt op doping) was Sven Nys de topfavoriet. Bart Wellens en enkele andere topveldrijders zouden het de mtb specialisten extra moeilijk komen maken. Voor mij was het vooral spannend en leuk om met deze toppers aan de start te staan. We stonden met ongeveer 45 Elite-renners gespannen het startschot af te wachten.

Op de startklim kon ik een 20tal plaatsen opschuiven en rond de 21ste plaats aan de rest van de race beginnen. Twee keer kende ik pech. Door de vele bultjes en kuilen in de langste afdaling bleef de ketting niet altijd op zijn plaats. De eerste keer kon ik het op een 10tal seconden herstellen, de tweede keer stond ik een minuutje aan de kant. Jammer, maar dit hoort er bij. Sven Nys had net hetzelfde voor maar doordat hij dit te laat gemerkt had reed hij enkele belangrijke onderdelen stuk en moest hij opgeven. Ik had dus geluk. Buiten de momenten dat ik pech had stak ik regelmatig eens iemand voorbij. Vooral tijdens de laatste 2 ronden reed ik een pak sneller dan de jongens die bij mij in de buurt zaten. Uiteindelijk was dit alles goed voor een zeer voldaan gevoel, een leuke ervaring en een zeer onverwachte 12de plaats. Het strafste wat ik dit jaar al gedaan heb, en dan is het niet eens in mijn eigen sport. Ik kijk dus enorm uit naar de volgende Xterra wedstrijden in Europa en nog meer naar het wk in Maui.

Ahja, over dat forfait geven, ik meen dat niet he! Dat is maar om te illustreren hoe “anders” ik me soms voelde. Maar al bij al was het echt een fantastische ervaring, en toegegeven, het zier er door al die show prachtig uit. Ik was blij en fier dat ik deel kon uitmaken van dit circus.

Knappe prestaties waren er van Kevin Van Hoovels die de nieuwe Belgisch Kampioen mtb xc is, mijn Barracuda ploegmaten Pat en Jorgen die beiden een knappe top10 plaats behaalden en alle lieve en luide supporters.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , , ,

Verandering van “juli” plannen

De trip naar Colorado gaat jammer genoeg niet door. De prototypes van Tomac Bikes voor 2011 zijn nog niet klaar dus zit iedereen nog hard te werken in Taiwan. Ik kan dus nog niet gaan testrijden in Colorado. Hopelijk een volgende keer.

Maar dit geeft me wel de kans om deel te nemen aan de eerste editie van een fantastisch nieuw off-road triatlonevenement in de buurt van Houffalize. Wim De Doncker en zijn teamgenoten organiseren op 10 en 11 juli in Nisramont de Grand Raid. Een gans weekend triatlon, hoe cool is dat! Zaterdagochtend een zwemloop, in de namiddag een mtb wedstrijd. Zondag staat er een korte off-road triatlon op het programma. De tijden van deze 3 wedstrijden worden dan opgeteld en de persoon die het minste tijd nodig heeft om de 3 evenementen af te werken wordt de winnaar. Ik zal er alleszins alles aan doen om dit uniek evenement op mijn naam te schrijven. De concurrentie zal zwaar zijn want er starten een hele hoop toppers.

Momenteel ben ik nog aan het uitdokteren hoe ik deze dagen het beste indeel zodat ik sterk voor de dag kan komen in alle wedstrijden. Het herstel tussenin wordt cruciaal. Genoeg stof tot nadenken. Ik heb ervaring zat als het gaat over triatlonwedstrijden, maar wanneer het gaat over een meerdaagse wedstrijd (zelfs al gaat het maar over 2 dagen) komt er toch wat extra denkwerk aan te pas. Een nieuwe uitdaging, spannend!

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging Getagged , , , , , , ,

Nog eentje

Wouter Beckers, fotograaf van dienst in Houffalize voordat hij zelf naar een 21ste plaats reed in de Fun A klasse, bezorgde met net nog een mooie foto. Bedankt maat!

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging Getagged , , ,

Houffalize!

Wat een fantastische vierdaagse. Dat ik een ganse week niet gelopen en gezwommen heb zal ik zo snel mogelijk proberen te vergeten…

Donderdag: Naar Houffa gereden met de mobilhome. Samen met enkele vrienden het parcours verkend. Later op de dag was er dan het blijde weerzien met Eszter, haar ouders en Mel. Het is bij Eszter en haar man Max dat ik in Zuid-Afrika verbleef. Door een hardnekkige kniekwetsuur mag ze enkele jaren niet lopen en focust ze zich op het mountainbiken ipv Xterra.

Vrijdag: Parcoursverkenning met Eszter en Mel. Meer en meer begin ik te beseffen wat voor een cool evenement dit is. Tijdens de verkenning kom ik bijna alle grote namen uit het mountainbikewereldje tegen. De professionele uitstraling van de top-teams is prachtig om zien. ’s Avonds stonden de kwalificaties voor de 4Cross op het programma. Zo kon ik eindelijk nog eens bijpraten met Nico Vink en Kristof Lenssens, enkele goede vrienden uit de mountainbike downhillwereld.

Zaterdag: geslapen tot 9u30. Squeezy Athletic genomen als ontbijt en dan gaan opwarmen. Om 12u ging ik van start in de Open Elite wedstrijd. Tijdens de lange startklim kon ik meteen enkele plaatsen opschuiven. Gedurende heel de wedstrijd voelde ik me zeer sterk. Elke ronde kon ik enkele plaatsen opschuiven. Wat me nog het meeste deugd deed was dat ik heel de wedstrijd zeer alert was en geen enkele technische fout maakte. Mijn laatste ronde was ook mijn snelste. Net als vorige week eindigde mijn wedstrijd met een sprint voor de 20ste plaats. En opnieuw won ik deze sprint. Zeer tevreden met dit resultaat. Bedankt voor alle supporters die naar Houffa waren afgezakt! Mijn goede vriend, trainingspartner en ploegmaat bij Barracuda Jorgen Flion deed het schitterend. Hij werd 3de en zette daarmee een punt achter enkele tegenslagen die hem de voorbije wedstrijden van topprestaties weerhielden.

In de late namiddag ben ik een andere goede vriend, Wouter Beckers, gaan aanmoedigen in de Fun A klasse. Wouter is een Xterra atleet die het steeds beter begint te doen in het internationaal circuit. In Portugal won hij de 25-29 age-group. Het was leuk om hem eens te kunnen aanmoedigen en met zijn 21ste plaats deed hij het meer dan behoorlijk.

De finale van de wereldbeker 4cross stond ’s avonds in het donker op het programma. Dit is voor mij echt één van de mooiste en boeiendste kijksporten die er bestaat. Nico en Kristof maakten er een echt spektakel van en strandden in de 1/8ste finale.

Zondag: in de voormiddag stond de werelbekerwedstrijd voor de vrouwen op het programma. Heel veel heb ik van die wedstrijd niet gezien omdat ik op vraag van Eszter en Mel in de bevoorrading stond. Eszter moest als één van de laatste starten. Ze lachte haar frustratie over de veel te grote achterstand na de start weg en begon aan haar remonte. Ze zette de 20ste beste laatste ronde neer en kon zo nog de top50 induiken. Mooi gedaan.

In de namiddag waren de mannen aan de beurt. De snelheid waarmee zij de hellingen opreden was indrukwekkend. Ik werd er een beetje stil van. De wedstrijd kende een mooi om volgen verloop. Door een valpartij in de start was nationaal kampioen Paulissen op achtervolgen aangewezen. Jammer, geen belg op het podium. Maar geen getreur, het was een fantastische vierdaagse in de Ardennen. Tot volgend jaar Houffalize!

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , , , , , ,