Berichten met tag: Richard Ussher

Blij

Joepie, 10de en dus heel tevreden. Toen Tim als 18de en eerste age-grouper over de finish kwam kon mijn jaar niet meer stuk. Tim is dus wereldkampioen Xterra bij de amateurs, en dit voor het tweede opeenvolgende jaar. De voorbije weken hebben we veel tijd samen doorgebracht. In België hebben we enkele trainingen samen afgewerkt en hier leven we nu al 10 dagen samen naar deze wedstrijd toe. Ik kan gewoon niet gelukkiger zijn met deze resultaten.

Mijn wedstrijd verliep perfect. De kopgroep zwom zoals verwacht iets te snel dus zwom ik maar alleen mijn eigen tempo. Ik kreeg wel nog even het gezelschap van een schildpad. Tests hadden uigewezen dat ik niet sneller zwom met een binnenkort illegale speedsuit, dus zwom ik in mijn Skinfit Plasma suit. Hierdoor verloor ik in de wissel geen extra tijd met het uittrekken van zo een speedsuit. Een win-win situatie dus. Als 20ste sprong ik op de fiets.

Op de mountainbike vlotte het fantastisch. Net als bij mijn vorige deelname moest ik geen enkele keer van de fiets, en dit in tegenstelling tot de andere profs die ik bezig zag. Bijna elke helling stonden ze te voet. De losse lavaondergrond zorgt er voor dat je bij beklimmingen zeer weinig grip hebt en regelmatig bijna tot stilstand komt. Hier heb ik blijkbaar geen moeite mee. Zonder het echt te beseffen schoof ik langzaam in het klassement op. Tijdens de langste en spectaculairste afdaling beleefde ik een zeer spannend moment. Net voordat ik Richard Ussher wou inhalen crashte hij. Ik had nog net de reactie om via een “bunny hop” over hem te springen. Ik keek nog even achter mij om te zien of hij het overleefd had (en ik overdrijf niet, het zag er helemaal niet goed uit). Maar hij stond gewoon weer op en stak me 10min later voorbij en lachte eens. Hij werd nog knap 7de, m.a.w. gene gewone.

Als 12de begon ik te lopen, met veel energie in de benen. Ik kon vlot 2 plaatsen opschuiven in de eerste vier kilometers. Daarna koos ik er voor om geen risico’s te nemen en op eigen tempo de tweede helft van het loopparcours af te werken. De mannen voor mij verzwakten niet en achter mij was er niemand te bespeuren. Dat ik nu op tien seconden of op anderhalve minuut van de negende plaats eindig maakt natuurlijk niets uit. Erger zou het zijn dat ik krampen krijg of over de rotsen struikel en op de lava terecht kom.

De Braziliaan Manzan kwam plots wel heel kort maar ik had nog tijd genoeg over om mijn aankomst te vieren en te genieten van dit moment.

Mijn prestatie is het werk van vele mensen en ik kan hun garanderen dat ze bij elke stap die ik vandaag zette kort bij mij waren. Ik ben iedereen enorm dankbaar die me de kans geeft dit leven te leiden en mijn dromen waar te maken.

 Als je op 23 oktober 2011 niet weet wat doen, er is dan in Maui een Xterra-wedstrijd waar ik opnieuw mijn uiterste best ga doen. Maui zou naar het schijnt een paradijs zijn.

Plaats een reactie via facebook

12 Reacties Geplaatst in Race Reports Getagged , , ,