Berichten met tag: Sardegna

The crazy month of Elisabetta

41345285_523295964763710_4982486049923006464_n

 

Let’s say that there are around 10 triathlon races in the world who can claim that they are the “hardest triathlon in the World”. And this list is growing every year. Some of these races became classics, some never will.

40212326_517864585306848_2823195532531335168_n

 

Most triathletes have at least one of these events on their bucket list. To do or to finish one day one of these events.

 

Elisabetta did 3 of those races. In one month. In her first year as a pro triathlete. Racing her first ever ironman distance triathlon in one of those races. Best result: 4th. Worst result: 6th. Impressive. And then she underwent a breast surgery.

42962240_337302576847045_2773518072475025408_n

At the beginning of the season it wasn’t planned that she would race the Triathlon XL de Gérardmer, but in June she discovered a fibroadenoma in her left breast. Nothing bad or dangerous, but it had to be removed. She asked the doctor if she could postpone it to the second half of August, immediately after the Embrunman. For the doctor it wasn’t a problem, so this was a huge relieve. But he was not planning on working in August at all so the surgery was planned for the 5th of september. So Bella Bayliss, Elisabetta’s coach, came up with the idea to race in Gérardmer the 1st of september. The fitness from Alpe d’Huez and Embrun would set her up for another good race, since there was no time for another training block anyway with the planned surgery. And at least she would have the opportunity to race one more time in 2018, in case she wouldn’t recover in time from the surgery for a late season race.

 

Luckily everything went smooth and 10 days after the surgery she was training like nothing ever happened. As if she didn’t do all those crazy races and if she never went through the surgery and recovery process. She keeps on surprising me day after day.

40229373_1111380082359564_1501836873843081216_o

These are the races she did in the month before the surgery:

*2nd of august: Alpe d’Huez Long distance. 2200m swim, 118K bike (3300m of elevation), 20K run (at an altitude of 1850m). Result: 5th

*15th of august: Embrunman: 3800m swim, 188K bike (4800m of elevation), 42K run. Result: 4th

*1st of september: Triathlon XL de Gérardmer: 1900m swim, 94K bike (1900m of elevation), 21K run. Result: 6th

40588372_520967091663264_8184725657645744128_n

 

Below you have her race videos of all three races.

 

She raced all the events with a single 54T chainring and an 11 speed mtb 11-42 cassette. In a previous post I wrote about her bike set up. You can read it here. I mentioned that it was a work in progress. Well, right now she’s already a centimeter lower in the front and with the help of Shimano and 3T we could clean up the front end of her bike. All her cables and the Shimano Di2 junction box are now integrated in the 3T Aeronova handlebar. Her new carbon handlebar is lighter a lot more aerodynamic than her previous alloy handlebar. The extension poles are now from carbon fibre as well. 

Shimano also provided some other upgrades over the XT components she was using: an XTR Di2 rear derailleur and an XTR 11-40 cassette.

In total the bike is now half a kilo lighter as well.

Before:

42966938_289351541886739_9103072322176155648_n 43018865_158179768452418_4936253969681874944_n 43170575_296594387600160_5252673358658535424_n

After:

44337380_285717665380200_3092175659103944704_n 44232070_246658739349236_7186475073648197632_n

And she got even more carbon bling bling. Before summer she just had her first ever carbon frame, but no carbon components. Now almost everything is out of carbon, including her first ever aero wheelset. These are the Stan’s Notubes Avion R wheels.

44361189_323590385093469_2016674582139764736_n

They are not too deep (42mm) so the step from a more standard alloy wheelset to these aren’t a problem for her, even in the crazy winds we often face here in Sardinia.

42731803_532436357183004_2525084751618899968_n

 

Next race: Challenge ForteVillage, Sardinia. For once an easy trip since the race venue and the beautiful ForteVillage resort is only an hour drive away from where we live.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Geen categorie Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Elisabetta Italian Champion Middle Distance Triathlon 2018

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Geen categorie Getagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Conrad Stoltz in Villacidro

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in JimThijsTV Getagged , , , , , , , ,

XTERRA Italia

Het voelt wat vreemd aan om een verslag van mijn trip naar Sardinië te schrijven op de dag dat Rutger Beke aankondigde te stoppen met triatlon. Rutger heeft altijd, en op verschillende manieren, een grote rol in mijn carrière gespeeld. Het zijn de eerste uren van mijn leven als triatleet waarin ik niet meer kan dromen hem ooit te kunnen kloppen. Bizar.

XTERRA Italy dus…

Zwemmen: matig.
Wanneer ik meer dan 2 minuten op de leiders verlies kan ik moeilijk enthousiast worden. Toch was het lang niet slecht. Zeker al een pak beter dan in Geel enkele weken geleden. Tegen het wk in oktober zal het wel in orde zijn.

Mountainbiken: goed.

Zonder forceren opgeschoven van de 7de naar de 4de plaats. Nooit in de problemen gekomen. Technisch perfect gereden. De Tomac Carbide SL vloog over de rotsen en keien. Tijdens de parcoursverkenningen had ik nog wat geëxperimenteerd met de afstelling van de voor- en achtervering. Het was een zalig gevoel om met een perfect afgestelde bike te racen. Ik verwachte de ganse race dat ik zou ingehaald worden door Luxem, Lebrun en Leitch, maar niemand kwam. Aan mijn rood Skinfit pakje te zien hadden die 36 lastige kilometers toch hun sporen nagelaten.

Lopen: matig/goed.

Een topprestatie was het zeker niet, maar goed genoeg om geen plaats(en) meer te verliezen. Ik kwam een beetje terug op Ben Allen die 3de liep, maar ik kon hem nooit bedreigen.

Eindresultaat:
yessssssssssss. Ik ben erg tevreden met de behaalde 4de plaats. Waarom? Ik eindig voor mannen waarvan ik verwachtte dat ik ze pas voor het eerst in Maui zou kloppen. Het is altijd een aangename verrassing om op een hoger niveau te zitten dan je verwacht. Met de immense progressie die ik nog kan maken dit seizoen is dit dus fantastisch nieuws.

En dan het mindere nieuws. Ik ben zaterdagavond ziek beginnen worden. Zondag heb ik dan de wedstrijd gedaan met gelukkig alleen maar keelpijn. Maar voor, en zeker na de race voelde ik me zeer slecht. Jammer genoeg ben ik nu echt ziek en moet ik rusten. Maar ik durf niet te klagen. Ignace viel tijdens de parcoursverkenning en liep naast enkele diepe snijwonden ook nog wat gebroken ribben op. Hierdoor kon hij niet starten. Na zijn vier lekke banden in Xterra Las Vegas heeft hij ook nu weer pech gehad.

Toch heeft hij nog kunnen genieten van al wat XTERRA Italy te bieden had. Zon, zee, fantastische mensen, een onbeschrijfbare sfeer en een perfecte organisatie.

 

Ciao

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , ,

Steeds beter

Toch fantastisch wanneer alles stilaan in de plooi begint te vallen. Ik heb nog veel werk, nog heel veel eigenlijk om in absolute topvorm te zijn. Maar het enige doel dit jaar is een knalprestatie neerzetten op het WK Xterra eind oktober in Hawaii. Dit zijn nog 20 weken. Perfect dat het nu met zo weinig training al begint te draaien.

Het zwemmen op het EK Xterra in Sardinië verliep zeer vlot. Na enkele honderden meters was ik samen met Marceau op de 3de plaats aan het zwemmen. Wetend dat ik met mijn 6km zwemmen per week eigenlijk geen basis heb om dit te blijven volhouden heb ik me dan maar laten uitzakken om rustig achteraan de kopgroep mee te zwemmen. Gelukkig want naar het einde toe begon ik al wat meer moeite te krijgen met dit tempo. Tja dat komt er waarschijnlijk van wanneer je niet langer dan 2000m per training zwemt.

Op de fiets heb ik eigenlijk heel de tijd met Yeray Luxem gereden, al hebben we mekaar amper gezien. Bergaf nam ik telkens een redelijke voorsprong, op het vlakke reed hij deze kloof dan weer dicht. Groot was mijn verbazing dat ik telkens rond de 8ste plaats aan het fietsen was. Het was de eerste keer dat ik hier met mijn Tomac Type X Barracuda fiets aan de start stond. In het verleden reed ik hier altijd met mijn fully. Maar die Tomac is echt een fantastische wedstrijdbike.

Het lopen ging niet echt vlot, maar ik kon wel een aanvaardbaar tempo aanhouden. Yeray liep meteen van me weg maar kon ook niemand meer inhalen. Niemand kwam me nog bedreigen dus kon ik ontspannen en heel tevreden als 8ste van Europa de aankomst bereiken.

Nu de conclusie, hoe valt deze prestatie in te schatten?

*alle Europese toppers waren aanwezig, in Portugal was ik ook 8ste maar daar waren maar enkele van de toppers aanwezig

*We gaan even de beste Europese Xterra atleet (Franky Batelier) van de voorbije 2 seizoenen als waardemeter gebruiken. In Portugal eindigde ik 12min36 achter Franky. Nu, op het EK, een wedstrijd die 10min langer duurde dan in Portugal bedroeg mijn achterstand 9min. En dit is slecht 2 maanden later.

*Nu we toch met tijden bezig zijn. In 2008, mijn laatste seizoen voor ik er een jaar mee kapte, eindigde ik 4de op dit EK. Op hetzelfde parcours kwam ik slechts 2min40 na de winnaar over de eindmeet. Binnen 10weken zal ik opnieuw op dit niveau zitten, nog eens 10 weken later zal ik vliegen in Hawaii.

Plaats een reactie via facebook

1 reactie Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , , , , ,