Berichten met tag: XTERRA World Championships

Het volledige verhaal

JT finish

Nu ik enkele korte maar leuke trainingen achter de rug heb en me voor het eerst sinds veel te lang weer gezond voel zal ik eens het volledige verhaal doen. Bij wijze van afsluiter.

Op 6 oktober kwam ik op stage in Lanzarote hard ten val met de mountainbike. Op een vulkaan waar ik al wel honderd keer al mountainbikend of al lopend passeerde ging ik plots overkop. Een met Sahara-zand bedekte steen zal de boosdoener geweest zijn. Ik landde met mijn hoofd op een lava rots en met de rest van mijn lichaam lag ik als een puzzel tussen de andere rotsen. Ik bleef een tijdje onbeweeglijk liggen. Toen ik tot het besef kwam dat ik dit overleefd had ging ik over naar de volgende stap: kon ik nog bewegen? Voor ik het wist stond ik weer recht en begon te lachen. “Een mirakel, ik heb niet eens een schrammetje, ik ben onsterfelijk”, fantaseerde ik. Mijn helm was wel in twee, mijn nek deed wat pijn en mijn fiets en Oakley lagen wat verder naar beneden langs de vulkaan. Voor de rest was er geen enkel probleem. Ik besloot de kortste weg naar huis te nemen en de rest van de dag te rusten. De dag erna zou alles vergeten zijn en ik zou mijn voorbereiding op het WK XTERRA ongestoord kunnen verderzetten.

IMG_2009

De dag nadien viel toch een beetje tegen. Ik had amper geslapen en mijn nek deed pijn. Ik voelde me ook wat zwak en besloot mijn trainingsprogramma toch wat aan te passen en enkele alternatieve trainingen in te lassen: lange wandelingen en wat losrijden, al dan niet op een spinningsfiets.

DSC_0042

Enkele dagen gingen op deze manier voorbij en de nekpijn verminderde. Maar het slaapprobleem werd erger en erger. Ik sliep maar enkele uren per nacht en het lukte me ook overdag niet om bij te slapen. Ik was constant super gespannen en ik voelde me ook heel agressief. Het bleek uiteindelijk om een whiplash (nekprobleem) en een lichte hersenschudding te gaan. In twee weken tijd heb ik in totaal nog geen 20u geslapen als gevolg van die hersenschudding. Uiteindelijk werd ik zo zwak dat ik allerlei kleine ziektes kreeg: koorts, verkouden, keelpijn, hoofdpijn, hoesten… Ik deed amper sport, maar elke zondag deed ik wel een wedstrijd. In Lanzarote deed ik al hoestend een klimtijdrit en in België een mtb race in Ravels.

1385214_10151930356019216_507206086_n

In Ravels voelde ik me behoorlijk gezond en dat gaf me moed voor Maui. Het was exact één week voor het WK en ik ging er dus van uit dat ik gezond aan de start ging staan. Ik zou niet in topvorm zijn, maar met de basis van een heel jaar te trainen en te racen zou ik ook al wel mijn plan kunnen trekken. Die nacht begon ik aan de reis naar Maui. Het was mijn 8ste keer dat ik naar Hawaii afreisde, maar het was de eerste keer dat ik besefte hoe zwaar die trip eigenlijk wel is. De slechte kwaliteit van de lucht in het vliegtuig, het verstoorde slaapritme, de ongezonde voeding, … normaal doet het me niets. Maar deze keer kreeg ik de volle lading omdat mijn lichaam eigenlijk nog niet hersteld was. Ik kwam volledig gebroken in Maui toe.

DSC_0817

Deze eerste dagen probeerde ik nog wat het parcours te verkennen, maar ik kraakte helemaal. Noodgedwongen besloot ik om niet meer buiten te komen tot aan de wedstrijd. Mijn nek zat ook weer helemaal vast, maar Tim De Vilder, ook deelnemer aan het WK, kon me van de meeste hinder verlossen.

1384160_10202244159809848_1686438702_n

Zondag 27 oktober was het dan zo ver. Ik wist dat ik niet goed ging presteren, maar er is toch altijd een beetje hoop. Ik besloot om aan de wedstrijd te beginnen alsof er niets aan de hand was, maar wanneer ik zou voelen dat het niet goed met me ging zou ik vertragen en rustig verder doen.

DSC_0850

DSC_0842

Eigenlijk was er al een signaal dat het een zeer zware dag ging worden toen ik rustig van het hotel naar de wisselzone reed om in te checken. Het was 6u45, de zon was nog niet eens aan het schijnen en ik kwam na 20min fietsen kletsnat van het zweet toe aan de wisselzone. Van acclimatisatie was niet veel in huis gekomen door ziek binnen te blijven.

DSC_0883

 

1378785_10201508036195644_837425413_n

De wedstrijd zelf dan. Zoals gepland begon ik stevig aan de wedstrijd, maar al na 200m besloot ik gas terug te nemen. Ik voelde me meteen veel te zwak. De rest van de wedstrijd deed ik rustig verder. Uiteindelijk bleek dat “rustig verder doen” ook nog te zwaar was voor mijn te zwak en niet-geacclimatiseerd lichaam.

1424278_10151947282366049_1057424500_n

 

DSC_0982

 

DSC_0987

Op een kilometer van de aankomst ging bij mij het licht uit en ik werd opnieuw wakker in de medische tent met een zuurstofmasker op mijn mond en een baxter in mijn arm. Kris Coddens vertelde me wat er gebeurd was en wat hij gezien had. Ik was vooral blij dat hij vertelde dat ik de finish gehaald had. Zowel Stijn Kiekens als Kris hadden me de laatste meters van de race moeten ondersteunen omdat ik het volgens hen anders niet zou gehaald hebben. Ik ben hen dan ook super dankbaar want het zou echt belachelijk geweest zijn had ik daar op enkele honderden meters van de aankomst blijven liggen zijn.

JT finish

 

medical

De uren na die baxter voelde ik me goed. Ik had zelfs de energie om ‘s avonds naar de awards ceremonie en de party te gaan. De dagen erna waren weer een ramp en weer was er die lange reis die toch zo zwaar bleek te zijn.

DSC_1095

1450758_238568836299442_576046571_n

1383812_10152070683572652_256634762_n

Het heeft me weer twee volledige weken na de wedstrijd gekost om gezond te worden. Gedurende die twee weken deed ik niets, helemaal niets. Na 10 dagen begon ik me eindelijk beter te voelen en sindsdien ging het elke dag beter. We zijn nu 7 weken na die crash en ik heb de voorbije week 4 korte trainingen met succes afgewerkt. Met succes bedoel ik dat ik me de dag nadien ook normaal voelde. Ik kan nu met zekerheid zeggen dat dit allemaal achter de rug is. Alleen van de whiplash heb ik nog een beetje last, maar dit zou binnen enkele weken ook moeten verdwenen zijn. 7 weken en 8kg later ben ik er eindelijk van verlost!

gewicht

Normaal gezien neem ik gedurende de winterperiode deel aan cyclocross wedstrijden en off-road duatlons. Dit zit er dit jaar jammer genoeg niet in. Ik heb besloten om de komende maanden geen competities te doen omdat ik echt vanaf nul opnieuw moet opbouwen en ik wil daar ook mijn tijd voor nemen. Vanaf mei kan je een herboren versie van mezelf verwachten op het hoogste off-road niveau.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging, Race Reports Getagged , , , , , ,

Hoe het WK XTERRA live volgen

Via xterralive.com zouden jullie alles vlot moeten kunnen volgen. Het WK start zondagavond om 20u (Belgische tijd). Alle pro atleten (maar ook enkele age-groupers zoals Tim Van Daele) zullen een GPS systeem dragen tijdens het biken en lopen. Dit stelt jullie in staat om onze locatie, snelheid, afstand en hoogte te kunnen waarnemen. Ga dus zeker naar xterralive.com om dit te volgen, want naast de GPS functies zullen daar ook live updates en live streaming te zien zijn.

Ik heb er ook voor gezorgd dat mijn tussentijden en posities rechtstreeks naar mijn facebook en twitter doorgestuurd worden. Jammer genoeg kan ik dit niet op voorhand testen, laten we dus maar hopen dat het werkt.

Nog enkele visuele details: Ik start met nummer 10 in een blauw Skinfitpakje. Tijdens het fietsen zal ik een wit/geel/blauwe Lazer helm dragen.

Dus kort samengevat: hou xterralive.com , mijn facebookpagina en mijn twitterpagina goed in het oog. Op twitter staat alles verzameld onder de hashtag #xterramaui

Wanneer: zondag vanaf 19u30, start om 20u!

Mahalo

 

 

Plaats een reactie via facebook

2 Reacties Geplaatst in All over the world, Just Blogging, Race Reports Getagged , , , ,

Interview Het Nieuwsblad

Je vindt het hier

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in All over the world, Just Blogging Getagged , , , , ,

Hoe ik het WK beleefde

Toch nog eens samenvatten hoe ik het WK beleefde. Wat iedereen ondertussen al weet is dat ik 19de eindigde en in de laatste kilometers Lance Armstrong voorbij snelde. In een volgend bericht zal ik wat meer uitwijden over Armstrong in Maui.

Eén ding klopt niet: ik zette niet de snelste looptijd neer. Mijn zwemtijd klopt wel, maar al mijn andere tussentijden die de organisatie verspreidde kloppen niet. Ik liep wel één van de betere looptijden, maar niet “de” snelste.

Ik laat deze wedstrijd achter mij met gemengde gevoelens. Enerzijds ben ik tevreden hoe ik met het parcours, de hitte en de druk omging. Geen dipjes, sterk gefinished, technisch perfecte afdalingen gereden. Anderzijds zijn er enkele zaken verkeerd gelopen in de voorbije zes weken. Ik heb geëxperimenteerd met enkele trainingsvormen die nieuw voor me waren en had er niet altijd een goed gevoel bij. Ik miste de scherpte om vooraan mee te strijden en dit is jammer. Lessen geleerd en op naar de toekomst. Ik ben nu halfweg mijn vierjarenplan en de “probeer-alles-eens-uit-en-leer-uit-je-fouten fase” is nu over.  

Kritisch bekeken zijn er ook enkele zaken die tijdens de race echt niet goed waren:

1)De eerste 200m zwemmen. Daardoor miste ik één van de betere zwemgroepen waardoor ik op 2min30 van de leiders uit het water kwam. Normaal verlies ik minder dan 1min. Met de 1500m op zich had ik helemaal geen probleem, alleen lag mijn aanvangssnelheid veel te laag.

2)Gebrek aan agressiviteit in de eerste helft van het mountainbiken. Ik kwam pas als 30ste door halverwege het biken om uiteindelijk als 19de de webstrijd te beëindigen.

Genoeg excuses nu, want dit is niet de bedoeling, Ik deel jullie gewoon mee wat er in mijn hoofd omgaat.

Het nieuwe WK parcours is meteen ook mijn nieuw lievelingsparcours. Het is het meest technische mtb parcours van alle XTERRA’s die ik toe nu toe al heb gedaan. Tijdens alle afdalingen en andere technische passages reed ik steeds een pak sneller dan mijn concurrenten. Tim DeBoom keek maar vreemd op toen ik hem in de laatste afdaling voorbij reed nadat hij me nooit eerder had gezien.

Enkele negatieve gedachten, veel opstekers en een grote honger naar topprestaties in 2012 en 2013. Zo sluit ik de periode 2010-2011 af.  Slimmer en sterker. Het was een periode waarin niets moest maar waarin ik toch gescoord heb. Fantastisch toch?!

Plaats een reactie via facebook

2 Reacties Geplaatst in Race Reports Getagged , , , ,

Hoe het WK XTERRA live volgen

We starten zondag (23 oktober) om 21u Belgische tijd, hier is het dan 9u ‘s ochtends. Je kan de wedstrijd het best volgen via Twitter en Facebook. Hier is hoe:

Jasmin zal via mijn Twitter pagina zoveel mogelijkt tweets plaatsen over mijn race. Hou er rekening mee dat we 2 ronden zwemmen, 1 grote ronde mountainbiken en 1 grote ronde lopen. Jasmin zal dus ook grotendeels afhankelijk zijn van die info die ze van de organisatie verkrijgt. www.twitter.com/jimthijs Deze tweets verschijnen ook rechtstreeks op deze site (in de rechterbalk onder de sponsors).

XTERRA zelf zal op Facebook zoveel mogelijk filmpjes posten. Dit zal niet live gebeuren, maar wel tijdens de race: www.facebook.com/xterraplanet

Op de Twitter pagina van XTERRA zullen continu live tweets verschijnen: www.twitter.com/xterraoffroad

Alle andere info is steeds te verkrijgen op www.xterramaui.com 

Bedankt voor al jullie steun. Ik ben in topvorm en ben klaar om de strijd aan te gaan met de beste off-road triatleten van de wereld. Door de aanwezigheid van superstars uit andere disciplines is deze race al voor de start legendarisch. Ik ben fier dat ik hier deel van kan uitmaken en beloof jullie alles te geven wat ik in me heb. Nog nooit werd ik in mijn carrière zoveel gesteund als nu. Familie, trainers, sponsors, raadgevers en supporters, ik doe dit voor jullie.

 

Plaats een reactie via facebook

4 Reacties Geplaatst in All over the world, Just Blogging Getagged , , ,