Berichten met tag: Jim Thijs

Xterra Zwitserland, 2×6

“Onhandige sukkelaar”, dit spookt nu toch wel al een tijdje door mijn hoofd. Aan de basis ben ik dit, maar door veel te oefenen lukt alles na een tijd. Zwemmen, fietsen, lopen, maar ook dagelijkse dingen moet je leren. Sommigen kunnen alles meteen, bij mij duren sommige dingen wat langer omdat ik telkens de perfectie nastreef. In triatlonwedstrijden komen er zo ook bijvoorbeeld de wissels (overgang van de ene sport naar de andere) bij. Toen ik met triatlon startte verloor ik hier veel te veel tijd. Tot ik dit als nieuweling uren aan een stuk thuis begon te trainen. Met de wetsuit in de douche, naar buiten lopen, wetsuit uittrekken, helm aan en de fiets op. Uiteindelijk lukte het me aardig en verlies ik hier nooit tijd mee in wedstrijden.

In Zwitserland moesten we zes keer door een rivier tijdens het mountainbiken. Hier vind je een deel hiervan terug:

De reden van dit vreemde parcours: Bijna heel het fietsparcours liep door velden die privé-eigendom zijn. We reden dus door een wei zolang er toelating was, doken dan de rivier in om deze als baan naar de volgende wei te gebruiken, kropen er dan uit en reden dan weer in zo een wei verder. Belachelijk en stom parcours, maar dit was voor iedereen hetzelfde. Nico Lebrun zag het helemaal al niet zitten en bleef thuis en Felix Schumann plande een andere wedstrijd. Meteen 2 favorieten minder en voor mij de kans om gezien mijn goede conditie echt voorin te eindigen.

De wedstrijd begon goed. Ik kwam als 8ste uit Lac Léman en kon vlot naar de kopgroep rijden. Waaw, cool, voor het eerst sinds lang helemaal voorin in een grote Xterra race. Topfavoriet Franky Batelier viel meteen uit door een lekke band. Even later kwamen we de eerste, en langste rivierpassage tegen. Gesukkeld dat ik daar heb, niet normaal. Die andere gasten liepen met de fiets in hun hand vlak voor mij en ik kon niet volgen. Het leek alsof er voor hun helemaal geen water door die rivier stroomde en ik door lopende beton moest kruipen. Ik zag de kopgroep zo van mij wegstappen. Eens op het droge kon ik mijn achterstand snel halveren maar jammer genoeg moesten we alweer de rivier in. Hier sukkelde ik nog harder en wanneer ik opnieuw de mtb opkon was de kopgroep gaan vliegen en bleef ik alleen achter. De rest van het mountainbiken ben ik alles blijven geven om terug te komen, maar zonder succes. Ik vermoed dat ik bij elke rivierpassage ook weer wat extra tijd verloor.

Ik begon als zesde te lopen en finishte als zesde. Hier niets speciaal te melden. Triestig resultaat aangezien 3 van de 4 topfavorieten niet deelnamen of finishten. Maar de conditie is zeer goed en in Maui vind ik een parcours op mijn maat. Olivier Marceau won, Yeray was zeer knap 2de en Diets werd 3de. 4de plaats was voor een Engelsman en de 5de plaats ging naar een Australiër. 

Moet ik nu met mijn mountainbike in de hand door rivieren gaan lopen op training om me volgend jaar tijdens Xterra Zwitserland minder belachelijk te maken? Indien het parcours in 2011 ongewijzigd blijft zal er niets anders opzitten.

Wat wel een opsteker was: ik eindigde als 6de in de European Xterra Tour en doe daarmee een pak beter dan ik verwacht had. Ik eindigde 4x in de top10 en dit was genoeg voor een 6de plaats.

Nu volgen er 6 weken zonder wedstrijden en zonder afleidingen. Alleen maar kei hard trainen.

Ps: als je zaterdag honger hebt kan je altijd hier terecht, je bewijst er me een grote dienst mee

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , , , , ,

Spaghetti Hawaii 2010

 

Steunkaarten (3eur) zijn ook beschikbaar.

Plaats een reactie via facebook

2 Reacties Geplaatst in Just Blogging Getagged , , ,

Knok-out

Gisteren voelde ik me tijdens de Zwintriathlon in Knokke heel de wedstrijd sterk maar na een tijdje ging ik niet meer vooruit op de fiets. Ik snapte het niet want ik voelde me goed, toch werd ik voorbijgesneld door mannen die normaal nooit in mijn buurt komen. Ik stak het dan maar op het feit dat ik nog niet voldoende hersteld was van de Xterra in Villacidro dit weekend. Maar bij het uitchecken na de wedstrijd bleek dat mijn achterwiel niet meer draaide. Er was een spaak over en het wiel sleepte zowel tegen mijn frame als tegen mijn remblokjes. Dit moet al na 5km gebeurd zijn, ik hoorde toen een mini knal aan mijn achterwiel waardoor ik dacht dat ik op een steentje gereden was. Het was dus het geluid van een springende spaak.

Toch nog even de wedstrijd overlopen.

Zwemmen: Na 400m ging het in de kopgroep net iets te snel waardoor ik moest lossen en helemaal alleen moest verder spartellen. Ik dacht door een snelle wissel toch nog de aansluiting te maken met de kopgroep maar mijn helm, bril en nummer lagen ergens in het midden van onze gang ipv aan mijn fiets.

Fietsen: Eens op de fiets ging het super goed. De kloof met de kopgroep werd stelselmatig kleiner. Na een tijdje zag ik ze niet meer en werd ik aan de lopende band voorbijgesneld. Eerst Beke en Clerbout, dan Dewilde, en dit bleef zo maar doorgaan. Het was een vreemde situatie, ik voelde me sterk maar toen ze me voorbijstaken leek het wel of ik stilstond. Het was zelf onmogelijk om maar even hun tempo te volgen. Misschien maar goed dat ik niet doorhad dat het aan het slepende achterwiel lag want dan was de motivatie er waarschijnlijk op verminderd. De laatste 10km van het fietsen heb ik alles gegeven om achteraan een groepje te blijven hangen. Een paar keer moest ik lossen maar uiteindelijk kon ik toch in hun buurt beginnen lopen.

Lopen: Dit draaide van geen kanten. Veel te veel energie gestoken in die laatste fietskilometers. Ik kon nog een aanvaardbaar tempo lopen om me niet belachelijk te maken (net onder de 33min op 10km) maar van een echt wedstrijdtempo was er nooit sprake. Als 6de uit het water, 16de beginnen lopen en 15de aan de aankomst. Heel slecht is dit nu ook weer niet maar er had wel veel meer ingezeten.

Natuurlijk blijft het WK Xterra de belangrijkste wedstrijd van het jaar, maar ik had me toch graag eens gemeten met de Belgische on-road toppers. Volgend jaar opnieuw!

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Race Reports Getagged , , , , ,

Druk

Lang niets meer gepost op mijn blog. Triestig, ik weet het. De stage bij Nico Lebrun was een groot succes. Zeer hard getraind, heel veel bijgeleerd en enorm genoten van de prachtige natuur. Maar…een slechte internetverbinding en veel trainingsuren weerhielden me om jullie hiervan op de hoogte te houden.

Vorige week vrijdag ben ik ’s ochtends bij Nico (Digne-les-Bains) vertrokken zodat ik op tijd in Brussel was voor de Memorial Van Damme. De terugreis verliep vlekkeloos waardoor ik ten volle van het atletiekspectakel kon genieten.

Enkele slaapuren later ben ik samen met Wouter en Jasmin naar Villacidro in Sardinië vertrokken. Opnieuw prachtige natuur, meer dan 30° en lekker eten. We kwamen zaterdagavond aan en zondag om 9u30 startte de International Off-Road Triathlon. Geen tijd dus om het parcours te verkennen. Tijdens het looponderdeel liepen we beiden verkeerd waardoor we zeer vermoedelijk 1 plaats zijn kwijtgespeeld. Wouter werd knap 6de, ik 2de. Nooit reed ik zo sterk als nu en realiseerde voor het eerst in mijn off-road triatlonloopbaan de snelste fietstijd. Met het WK Xterra in het vooruitzicht is dit een enorme opsteker.

De trip naar Villacidro bezorgde me ook een zeker “Rock Star” gevoel. Vliegtickets betaald en geboekt door de wedstrijdorganisatie, idem voor hotel en taxi. In sommige sporten is dit de normaalste zaak, voor mij was het de eerste keer dat het verwennen zo uitgebreid was. 

Morgen is er de Zwintriathlon in Knokke. De topwedstrijd in België waar iedereen naar uitkijkt. Bijna alle Belgische toppers starten. Ik hoop en ga er van uit dat ik volledig hersteld ben van de wedstrijd in Sardinië, jammer genoeg zaten er maar 3 dagen tussen.

Foto’s van de avonturen bij Lebrun en in Villacidro volgen later. Nu moet ik gaan slapen zodat ik morgen kan knallen.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging Getagged , , , ,

Lebrun

Morgen vertrek ik voor iets meer dan een week op stage naar de Alpen. In Estoublon, vlakbij Digne-les-Bain, kan ik terecht bij Nico Lebrun. Nico is voormalig wereldkampioen Xterra en huidig vice-wereldkampioen Xterra.

Als jong manneke zag ik Lebrun soms aan het werk als tegenstander van Benny Vansteelant op het wk of ek duatlon. Maar ik leerde hem pas echt kennen toen ik in 2006 met Xterra begon. Hij stond meteen open om zijn kennis en ervaring met me te delen. Hij stelde me ook al enkele keren voor om eens bij hem op stage te komen maar om verschillende redenen kwam het er nooit van. De grootste reden is dat het in onze planning moet passen. Dit jaar is het simpel, we hebben allebei hetzelfde doel: een topprestatie leveren in Hawaii op het WK Xterra. Voor mij betekent dit om voor het eerst de top10 binnen te duiken, voor Nico betekent dit…winnen.

Ik kijk er dus enorm naar uit om een week met een echte wereldtopper samen te leven in zijn eigen omgeving. Voedingsgewoontes, dagindeling, training, stretching, … elke alteet heeft zowat zijn eigen gewoontes en het is soms eens goed om met andere manieren geconfronteerd te worden. Nico is ondertussen al 37 en zit met een hoop ervaring opgezadeld. Slechter zal ik er dus niet van worden. Het is weer een nieuwe stap richting een topprestatie  in Hawaii.

Plaats een reactie via facebook

Plaats een reactie op de website Geplaatst in Just Blogging Getagged , , , ,